ترجمه گويا و شرح فشرده اى بر نهج البلاغه ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤١٢

212

« ابن ابى الحديد » اخبار فراوانى را كه امام ( ع ) پيشگويى كرده است در شرح اين خطبه از صفحه 48 به بعد جمع‌آورى كرده ، و خود امام ( ع ) مىفرموده :

اينها همه مطالبى است كه پيغمبر مرا از آنها آگاه ساخته است .

بنا بر اين اين سخن امام ( ع ) پاسخ دندان شكنى است به كسانى كه مىگويند پيامبران و ائمه از غيب اين جهان آگاهى ندارند و اگر داشته باشند با خداوند در اين صفت شريك خواهند بود ! جواب اين سخن روشن است .

زيرا آگاهى خداوند از آنچه از نظر ما پنهان است ذاتى و نامحدود است و از كسى نگرفته ، اما آگاهى پيامبران و ائمه از علم غيب محدود به مقدارى است كه خداوند به آنها تعليم داده ، به علاوه از ناحيه خودشان نيست و از ناحيه خدا است .

مرحوم « علامه امينى » در كتاب نفيس خود ( الغدير ) بحث مفصلى در اين قسمت آورده و با ذكر روايات متعددى از طرق اهل سنت اثبات نموده كه پيامبران عالم به غيب بودند و حتى از نظر آنها افراد ديگرى غير از پيامبران و اهل بيت نيز اطلاعاتى از امور پنهانى و يا مربوط به آينده داشته‌اند .

براى توضيح بيشتر در اين باره به « الغدير » جلد 5 صفحه 52 به بعد مراجعه فرمائيد .

تعجب از كسانى است كه براى اثبات هدفهاى خود در مباحث ديگر پى در پى به سخنان على ( ع ) در نهج البلاغه استدلال مىكنند .

اما هنگامى كه به خطبه‌هاى « ملاحم » يعنى آنها كه در آن پيشگوئيهاى صريح از آينده آمده است ، مىرسند ، همه را بدست فراموشى مىسپارند و يا توجيهات مضحك و ناروائى براى آن مىكنند در حالى كه تعداد اين خطبه‌ها بسيار زياد و دلالت آنها آشكار است .