ترجمه گويا و شرح فشرده اى بر نهج البلاغه ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٧٥

ج

( سليم بن قيس هلالى ) مىگويد :

« على ( ع ) در مسجد پيغمبر در زمان خلافت عثمان نشسته بود ، و حدود 200 نفر از اصحاب پيغمبر ( ص ) جمع بودند ، هر كدام فضائل و مناقب خود و طائفه خويش را مىشمردند و على ( ع ) همچنان ساكت نشسته بود ، پرسيدند تو چرا سخنى نمىگوئى ؟

امام پرسيد :

فضايلى كه بر شمرديد به چه وسيله نصيب شما شده گفتند از ناحيه محمد ( ص ) پيامبر خدا ! امام ( ع ) در اينجا پرسشهائى از آنها كرد و برادرى و خلافت خود را نسبت به پيامبر يادآور شد و فرمود :

خداوند براى سبقت جويان در اسلام فضيلتى قائل شده و هيچ كس در قبول اسلام بر من پيشى نگرفته است .

« شما را به خدا سوگند مىدهم آيا مىدانيد هنگامى كه آيهء « السَّابِقُونَ السَّابِقُونَ » نازل شد و از پيامبر ( ص ) در مورد آن سؤال گرديد كه مربوط به كيست ؟

پيامبر ( ص ) در پاسخ فرمود :

در مورد انبياء و اوصياى آنها است ، من از تمام انبيا افضل هستم و على « ع » وصى من از همه اوصياء افضل است :

همه تصديق كردند و گفتند بلى مىدانيم ! امام ( ع ) پرسيد :

و نيز مىدانيد كه پيامبر ( ص ) در خطبه خود در « غدير خم » فرمود :

خداوند مرا به رسالتى امر فرموده كه سينه‌ام از آن تنگ شده و گمان كردم مردم تكذيبم كنند ، ولى دستور اكيد خداوند مرا واداشته كه آن را به شما ابلاغ نمايم .