ترجمه گويا و شرح فشرده اى بر نهج البلاغه ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٠

چند سؤال مهم در بارهء نهج البلاغه

بلكه تا زمان « كمال الدين ميثم بن على بن ميثم بحرانى » متوفاى سنه 679 نيز اين نسخه باقى بوده و در اختيار او قرار داشته ، زيرا او در مواردى از شرح خود بر نهج البلاغه اشاره به نسخه سيد رضى مىنمايد .

و از اين نظر كه ابن ابى الحديد و ابن ميثم نهج البلاغه را در شرح خود ضبط كرده‌اند و مسلما با نسخه سيد رضى تطبيق مىنمايد ، روشن مىشود كه نسخه‌هاى آنها مطابق با نسخه مرحوم سيد رضى است .

نويسنده مصادر نهج البلاغه اضافه مىكند تا هم اكنون ( سال 1384 هجرى قمرى ) نسخه‌هاى خطى موجود است كه تاريخ آنها پيش از تاريخ شرح ابن ابى الحديد مىباشد به عنوان نمونه :

1 - علامهء امينى مؤلف « الغدير » برايم نقل كرد كه نسخه‌اى از نهج البلاغه را نزد يكى از علماى بزرگ نجف ديدم كه اجازه سيد مرتضى به يكى از شاگردانش مبنى بر نقل مطالب نهج البلاغه ( كتاب برادرش ) در آن به خط سيد مرتضى موجود بود - كه در پيش عبارت آن را نقل كرديم - و اين نسخه با آنچه هم - اكنون در اختيار مردم است تفاوتى نداشت .

2 - علامه امينى نيز گفته است : در « مدرسهء نواب » مشهد نسخه‌اى از نهج - البلاغه ديدم كه يك ورق از اول آن افتاده بود و در آخرش چنين نوشته بود .

« ثم كتاب نهج البلاغة و قد صادف الفراغ من كتابته سنة اربع و اربعين خمسمائة كتبه محمد بن احمد النقيب . . . » اين نسخه از نهج البلاغه در سال 544 هجرى به خط محمد بن احمد بن نقيب نوشته شد .

3 - نسخهء ديگرى از نهج البلاغه كه تاريخ آن 512 هجرى قمرى است نزد سيد محمد محيط طباطبائى در تهران موجود است ( چنان كه صاحب الذريعة در كتاب خود نوشته است ) .