ترجمه گويا و شرح فشرده اى بر نهج البلاغه ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٣١

چرا حكميت پيشنهاد شد

امشب از شبهائى است كه تا فردا كار ما را يكسره خواهند كرد نقشه‌اى بكش عمرو عاص گفت : مردان تو توان مردان على را ندارند ، تو مثل على نيستى ، هدف او شهادت است ، و هدف تو دنيا ، عراقيان از پيروزى تو وحشت دارند زيرا تو ستم ميكنى و شاميان از پيروزى على ( ع ) ترسى ندارند ، زيرا مىدانند او ذره‌اى ظلم روا نخواهد داشت ، به نظر من فردا صبح قرآنها را بر نيزه كنند و بگويند ما به حكومت قرآن راضى هستيم .

اين كار اختلاف خواهند انداخت .

صبح « ليلة الهرير » شاميان چنين كردند و ندا دادند كه با اين جنگ ، زنان ، دختران و فرزندان بىسرپرست ، مىشوند ، قرآن حاكم بين ما و شما باشد .

امام هنگامى كه مشاهده كرد ، فرمود :

« اللهم انك تعلم انهم ما الكتاب يريدون » بار خدايا تو مىدانى آنها مقصودشان قرآن نيست » .

ولى منافقان و دست نشانده‌هاى معاويه همچون « اشعث » كه نقش او را در ذيل سخن ( 19 ) امام شرح داديم و دست به كار شدند و مردم را از گرفتارى و بيچارگى كه براى همسران و فرزندانشان در صورت جنگ پيش خواهد آمد ترساندند و بالاخره آنها را آماده پذيرفتن حكميت نمودند ( گر چه با توجه به آنچه در ذيل سخن 19 امام ( ع ) آورديم نمىتوان باور كرد بين معاويه و اشعث تبانى درست كردن لشكر عراق نشده باشد ) شاميان از ناحيه خود ، عمرو عاص را تعيين كردند ، و اشعث و عده‌اى كه بعدها از خوارج شدند ابو موسى را معرفى نمودند امام ( ع ) پس از آنكه ناچار شد تن به حكميت بدهد . فرمود :