پرسشهاى مردم و پاسخهاى امام صادق ( ع ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٦٤

معنى اين فرمايش امامان - عليهم السّلام - كه : « هيچ شب جمعه‌اى نيست مگر اينكه براى اولياء اللّه در آن سرورى است » چيست ؟

مُسْتَفادٍ ، وَلَولا ذلِكَ لَأَنْفَدْنا . « 1 »

2 - مفضّل ( ابن عمر كه كنيه‌اش ابا عبداللَّه است ) گويد : روزى امام صادق - عليه السلام - به من فرمود : اى ابا عبداللَّه ، و تا آن روز مرا به كنيه‌ام نخوانده بود .

من عرض كردم : لبّيك .

فرمود : براى ما در هر شب جمعه يك شادى و سرورى است .

پرسيدم : خدايتان افزايش دهد آن سرور و شادى چيست ؟

فرمود : چون شب جمعه شود ، پيغمبر - صلّىاللَّه عليه وآله و سلّم - به عرش خدا برآيد و امامان - عليهم السّلام - بر آيند و ما نيز با ايشان برآئيم ، پس ارواح به بدنهايمان بر نمىگردد مگر با علمى كه استفاده شده باشد ، و اگر چنين نباشد علم و دانش ما تمام گردد .

* توضيح : اين حديث دلالت بر اين دارد كه ائمه - عليهم السلام - از آنجا كه بشر هستند محدود و دانششان نيز محدود است و لذا على الدوام از ناحيهء حقتعالى مورد عنايت قرار مىگيريند ، و با امدادهاى غيبى مداوم به دانشهاى تازه‌اى دست مىيابند .

ما هُوَ الشَأْنُ الَّذي يَكُونُ لِلْأئِمَّةِ لَيْلَةَ الْجُمُعَةِ ؟

عَنْ أبي يَحْيى الصَّنْعانيّ عَنْ أَبي عَبْدِاللَّهِ - عليه السّلام - قالَ : قالَ : يا أَبا يَحْيى ؛ ( إِنَّ ) لَنا في لَيالِي الْجُمُعَةِ لَشَأْنٌ مِنَ الشَّأْنِ .

قالَ : فَقُلْتُ لَهُ جُعِلْتُ فِداكَ ؛ وَما ذلِكَ الشَّأْنُ .

قالَ : يُؤْذَنُ لِأَرْواحِ الْأنْبِياءِ الْمَوْتى وَأَرْواحِ الْأوْصِياءِ الْمَوْتى وَرُوحِ الْوَصِيِّ الَّذي بَيْنَ ظَهْرانِيِّكُمْ يُعْرَجُ بِها إِلَى السَّماءِ حَتّى توافى عَرْشَ رَبِّها فَتَطُوفُ بِها

( 1 ) - اصول كافى : ج 1 ص 373 ح 2 .