پرسشهاى مردم و پاسخهاى امام صادق ( ع ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٤٣

معنى فرمايش خدا : المص

فَقالَ الرَّجُلُ : أَحَدٌ وَثَلاثُونَ وَمِائَة .

فَقالَ لَهُ جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ - عليهماالسّلام - : إِذَا انْقَضَتْ سَنَةُ إِحْدى وَ ثَلاثينَ وَمِائَة انْقَضى مُلْكُ أَصْحابِكَ .

قالَ : فَنَظرْنا فَلَمّا انْقَضَتْ سَنَةُ إِحْدى وَثَلاثينَ وَمِائَةٍ يَؤْمَ عاشُوراءَ دَخَلَ الْمُسْوَدَّةُ الْكُوفَةَ وَذَهَبَ مُلْكُهُمْ . « 1 »

معنى فرمايش خدا : المص

معنى فرمايش خدا : المص چيست ؟

مردى از بنى اميه كه زنديق بود نزد امام صادق - عليه السلام - آمد و در بارهء معنى فرمايش خدا در قرآن كريم : المص سؤال نمود ، كه مقصود خدا از اين كلمه چيست ؟ و چه حلال و حرامى در آن هست ؟ و چه نفع و فائده‌اى براى مردم در بردارد ؟

حضرت صادق - عليه السّلام - از سؤالهاى ( گستاخانه او ) بخشم در آمدند ، و فرمودند : واى بر تو ساكت باش ، الف ( به حساب ابجدى ) يك است ، و لام سى است ، و ميم چهل است ، و صاد نود است ، روى هم چندتا است .

آن مرد گفت : صد و سى و يك .

حضرت صادق - عليه السّلام - فرمود : هرگاه سال صد و سى و يك سپرى شد ملك و سلطنت دوستانت زائل مىشود .

راوى گويد : ما منتظر شديم ، و هنگامى كه سال صد و سى و يك سپرى شد روز عاشورا سياه پوشان ( عبّاسيان ) وارد كوفه شدند ، و ملك و سلطنت آنها ( يعنى بنى اميه ) از بين رفت .

( 1 ) - بحار الأنوار : ج 10 ص 163 ح 1 .