پرسشهاى مردم و پاسخهاى امام صادق ( ع ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٠٢

آيا آنچه سائر مردم از دردها به آن مبتلا مىشدند حضرت عيسى نيز مبتلا مىشد ؟

بزرگسالان است ، به مادرش مىفرمود : عسل و شونيز و روغن را با هم مخلوط بنما و معجونى درست كن به من بده .

هنگامى كه مادرش آن معجون را فراهم نمود و براى عيسى آورد ، از خود بى ميلى نشان داد ، مادرش گفت : چرا اين دوا را دوست نمىدارى در حالى كه تو خود آن را طلبيدى ؟

حضرت عيسى - عليه السّلام - فرمود : آن را بياور ، من اين دوا را با علم نبوت توصيف نمودم ، و به سبب طبيعت كودكى آن را كراهت داشتم . و دوا را مىبوئيد ( مانند كودكان ) سپس مىنوشيد .

* اين حديث براى توضيح اين حقيقت است كه حضرت عيسى - عليه السّلام - گرچه از نظر ولادت با سائر بشر فرق داشتند ، ولى از نظر طبيعت بشرى با سائر مردم در اين خصوصيات فرقى نداشتند ، و نحوهء مخصوص و جنبهء اعجازى آن نبايد سبب شود تا به آن شخصيت و الا مقام به ديد ديگرى نگاه كرد ، و جنبه خدائى به او داد .

هَلْ أَحْيا عيسى مَيِّتاً عاشَ بَعْدَ إِحْيائِهِ ؟

عَنْ أَبانِ بْنِ تَغْلَبِ قالَ : سُئِلَ أَبُو عَبْدِاللَّهِ - عليه السّلام - هَلْ كانَ عيسَى بْنُ مَريَمَ أَحْيا أحَداً بَعْدَ مَوْتِهِ حَتّى كانَ لَهُ أَكْلٌ وَ رِزْقٌ وَ مُدَّةٌ وَ وَلَدٌ ؟

قالَ : فَقالَ : نَعَمْ ؛ إِنَّهُ كانَ لَهُ صَديقٌ مُواخٍ لَهُ فِي اللَّهِ ، وَكانَ عيسى يَمُرُّ بِهِ فَيَنْزِلُ عَلَيْهِ ، وَإِنَّ عيسى - عليه السّلام - غابَ عَنْهُ حيناً ، ثُمَّ مَرَّ بِهِ يُسَلِّمَ عَلَيْهِ فَخَرَجَتْ إِلَيْهِ أُمُّهُ فَسَأَلَها عَنْهُ ، فَقالَتْ أُمُّهُ : ماتَ يا رَسُولَ اللَّهِ ؛

فَقالَ لَها : أَتُحِبِّينَ أَنْ تَرَيْنَهُ ؟

قالَتْ : نَعَمْ .

قالَ لَها : إِذا كانَ غَداً أَتَيْتُكِ حَتّى أُحْييَهُ لَكِ بِإِذْنِ اللَّهِ .