المعجزة الكبرى القرآن ( معجزه بزرگ پژوهشى در علوم قرآنى ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٦٥

تمثيل

( 101 ) - بنابر آنچه از احاديث و تفاسير شيعه استفاده مىشود ، نسبت دادن ابراهيم ( ع ) خدايى را به ستاره و ماه و خورشيد ، از باب استفهام به معنى انكار يا مماشات با خصم بوده است .

( 102 ) - انعام / 74 - 80 .

( 103 ) - انبياء / 51 - 70 .

( 104 ) - مريم / 41 - 48 .

( 105 ) - توبه / 113 - 114 .

( 106 ) - آل عمران / 50 .

( 107 ) - قصص / 7 - 13 .

( 108 ) - قصص / 17 .

( 109 ) - قصص / 20 - 21 .

( 110 ) - قصص / 30 - 40 .

( 111 ) - طه / 25 - 37 .

( 112 ) - طه / 43 - 47 .

( 113 ) - طه / 50 - 54 .

( 114 ) - طه / 56 .

( 115 ) - طه / 57 - 58 .

( 116 ) - طه / 68 .

( 117 ) - طه / 71 .

( 118 ) - طه / 71 - 75 .

( 119 ) - مؤمن / 25 - 34 .

( 120 ) - مؤمن / 38 - 39 .

( 121 ) - مؤمن / 41 - 45 .

( 122 ) - شعراء / 52 - 64 .

( 123 ) - يونس / 90 - 92 .

( 124 ) - اعراف / 130 - 136 .

( 125 ) - اسراء / 101 - 105 .

( 126 ) - مقصود برترى نسبى است نه مطلق . زيرا خداوند موسى را براى پيكارشان با فرعون به رهبرى برگزيد و به آنان برترى بخشيد و برخى از پيامبران را از آنها مبعوث كرد ولى آنان نافرمانى كرده و به نعمتهاى خدا ناسپاسى كردند ، پس سزاوار غضب الهى شدند .

( 127 ) - بقره / 47 - 74 .

( 128 ) - مائده / 20 - 26 .

( 129 ) - اسراء / 89 .

( 130 ) - آل عمران / 44 .

( 131 ) - قصص / 44 - 46 .

( 132 ) - نحل / 103 .

( 133 ) - عنكبوت / 48 .

( 134 ) - نوح / 2 - 20 .

( 135 ) - يوسف / 37 - 40 .

( 136 ) - نساء / 171 - 172 .

( 137 ) - آل عمران / 59 .

( 138 ) - مائده / 71 - 76 .

( 139 ) - اعراف / 85 - 87 .

( 140 ) - هود / 84 - 88 .

( 141 ) - بقره / 44 .

( 142 ) - ص / 21 - 26 .

( 143 ) - مائده / 27 .

( 144 ) - مائده / 32 .

( 145 ) - بقره / 179 .

( 146 ) - مائده / 42 - 50 .

( 147 ) - بقره / 178 - 179 .

( 148 ) - قصص / 7 - 12 ترجمه اين آيات در ص 209 متن آمده است .

( 149 ) - قصص / 14 - 17 اين آيات با ترجمهء آن در ص 211 متن آمده است .

( 150 ) - قصص / 19 .