انواريه ( ترجمه و شرح حكمة الاشراق سهروردى ) ( فارسى ) — الصفحة ١٤٨
فصل
[ قوله ] : فهي باصرة و مبصرة . « 1 »
[ [ زيرا كه مانع ادراك مرتفع شده است و علت ادراك باقى است ، به خلاف نفوس ما كه محجوب علايق جسمانى است [ و ] به سبب شواغل بدنيه از ادراك مجردات محروم است ] ] « 2 »
، و بعد از قطع تعلق از ابدان اگر هيئات كه مانع رؤيت انوار مجرده است بالكليّه زايل شده باشد ادراك مشاهدهء جمال انوار عقليه او را حاصل مىشود ، و الا مدت ديگر در حجاب بوده در فراق مشاهدهء ايشان مىسوزد ، و بعد از زوال جميع هيئات ادراك انوار عقليه مىكند .
و چنانچه آينه - كه به كدورات و نفوس تاريك شده باشد - چون بر آتش داشته شود بعد از زمان ما صاف شده قابليت ظهور صور پيدا كند ، همچنين هر نفس كه از بدن مفارقت مىكند چون فى الجمله كدورت و غيريت جسمانيت با خود مىدارد پس ناچار به نار عبور مىكند تا صاف شده قابليت تجلى جمال الهى پيدا مىكند ، كما قال اللّه تعالى : « وَ إِنْ مِنْكُمْ إِلَّا وارِدُها كانَ عَلى رَبِّكَ حَتْماً مَقْضِيًّا . ثُمَّ نُنَجِّي الَّذِينَ اتَّقَوْا وَ نَذَرُ الظَّالِمِينَ فِيها جِثِيًّا . » « 3 »
مراد از « ظالم » كافر است كه جاهل است به جهل مركب ، زيرا كه او چون ظلم بر نفس خود كرده است لاجرم ابدا در حجاب خواهد بود و مشاهدهء بقاى انوار عقليه او را اصلا حاصل نخواهد شد ، نعوذ باللّه منه .
قوله :
المقالة الخامسة فى المعاد و النبوّات و المنامات
المقالة الخامسة فى المعاد و النبوّات و المنامات
و فيها فصول « 4 »
چون از احوال مبادى و ما يتعلّق بها فارغ شد شروع كرد در بيان معاد .
قوله :
فصل
فصل
« 5 »
اين فصل در بيان تناسخ است كه مذهب قدماى حكما و افلاطون است و [ [ تناسخ عبارت از انتقال نفوس اشقيا است بعد از فساد ابدان انسانى به ابدان ديگر كه مناسب آن ابدان است در اخلاق و افعال . طايفه‌اى از حكما كه ايشان را تناسخيه مىگويند گفته‌اند كه نفوس جرمى دائم انتقال مىكند از يك بدن به بدن ديگر و خلاصى آن به عالم نور ممكن
( 1 ) حك . كربن 2 ، ص 216 ، س 3 .
( 2 ) اقتباس از شيرازى ، ص 476 ، س 6 و 7 .
( 3 ) قرآن مجيد ، سورهء 19 ، آيات 73 و 74 .
( 4 ) حك . كربن 2 ، ص 216 ، س 4 الى 6 .
( 5 ) حك . كربن 2 ، ص 216 ، س 8 .