انواريه ( ترجمه و شرح حكمة الاشراق سهروردى ) ( فارسى ) — الصفحة ١٢٦
فصل
يعنى چون نور فياض لذاته است بر ما تحت و در جوهر او محبّت است به ما فوق ، پس لازم مىآيد كه از نور اسفهبد انسانى به اعتبار قهر او ما تحت را قوت غضبى و به اعتبار محبّت او ما فوق را قوت شهوى بر بدن فايض شود . و مراد به ما فوق ربّ نوع است كه آن را روح القدس گويند . و غرض از وجود قوت شهوى اين است كه جذب بكند چيزى را كه ملايم باشد . غرض از وجود قوت غضبى دفع نمودن امر ناملايم است .
قوله : و كما أنّ النّور الاسفهبد يشاهد صورا برزخية ، [ فيعقلها ] و يجعلها صورا عامّة [ نوريّة ] [ [ كذلك ] ] « 1 »
تليق بجوهره ، كمن شاهد زيدا و عمرا و أخذ منهما للانسانيّة صورة عامة تحمل « 2 »
عليهما و على غيرهما ، يلزم فى صيصيته قوّة غاذية . . . و لو لا هذه ، لتحلّل بدن - الانسان . « 3 »
قوت غازيه مناسب قوت عقليه است كه مختلفات را جمع مىكند و يك معنى از آن اخذ مىكند ، چنانچه افراد انسان را مىبيند و حمل مىكند صورت انسانى را كه يك امر شامل جميع افراد است . و فايدهء قوت غاذيه اين است كه اگر اين قوت نمىبود بدن به تحليل مىرفت ؛ زيرا كه موجب بقاى بدن غذاست كه از اشياى مختلفه حاصل مىشود .
قوله : و كما أنّ فى سنخ النّور التّامّ أن يكون مبدأ لنور آخر ، [ [ فيّاض لذاته ] ] « 4 »
فيحصل منه فى صيصيّته قوة توجب صيصية أخرى ذات نور ، و هى المولّدة الّتى بها بقاء نوع ما لم يتصوّر « 5 »
بقاء شخصه ، فتقطع قدرا من المادّة ليكون مبدأ لشخص آخر . « 6 »
يعنى قوت مولده مناسب قوت عقليه است كه در نور جوهرى مجرد موجب حصول نور ديگر است ، چنانچه مذكور شد كه بعضى انوار علت بعضى است و اين قوت جدا مىكند مقدار معين از ماده را [ كه ] اخلاط و آخر هضوم « 7 »
است و آن موجب وجود شخص ديگر مىشود . و حكمت در وجود اين قوت بقاى نوع است .
قوله : و كما أنّ من سنخ « 8 »
النّور أن يزداد بالانوار السّانحة و يستكمل بالهيئات النّوريّة و يخرج من القوّة الى الفعل ، « 9 »
فيحصل منه للصيصيّة قوّة توجب الزّيادة فى الاقطار على . . .
( 1 ) شيرازى ، ص 458 ، س 16 .
( 2 ) و يحمل صورة الانسانيّة ( ن ) .
( 3 ) حك . كربن 2 ، ص 204 ، س 10 ، الى ص 205 ، س 3 .
( 4 ) شيرازى ، ص 459 ، س 4 .
( 5 ) يتصورها ( ن ) .
( 6 ) حك . كربن 2 ، ص 205 ، س 4 الى 7 .
( 7 ) هفوم ( ن ) .
( 8 ) فى السنخ ( ن ) .
( 9 ) الفعل خرجه ( ن ) .