الوجوه والنظائر في القرآن الكريم ( بررسى زبانشناختى وجوه و نظاير در قرآن ) ( فارسى ) — الصفحة ١

مقدمهء مترجم

مقدمهء مترجم

مقدمهء مترجم

در تقسيم‌بندى معنا در دانش معناشناسى ، با انواع هم معنايى « 1 » ، چند معنايى « 2 » ، تناقض معنايى « 3 » شمول معنايى « 4 » و تضاد معنايى « 5 » مواجه هستيم . « وجوه و نظاير » در قرآن كريم را مىتوان از نوع چند معنايى به شمار آورد . در تعريف « چند معنايى » آورده‌اند : « ما در زبان تنها با واژه‌هاى مختلف كه داراى معانى گوناگون هستند ، سروكار نداريم بلكه به برخى واژه‌ها برمىخوريم كه به تنهايى از چند معنا برخوردارند . اين مسأله را چند معنايى و چنين كلماتى را چند معنا « 6 » مىناميم . » « 7 »

« وجوه و نظاير » ، بدين معناست كه واژهء واحدى در چند جاى قرآن به يك لفظ و يك حركت آمده است ولى در هرجا معنايى غير از معناى ديگر دارد . اگر لفظى در يك جا و همان لفظ در جاى ديگرى آمده باشد ، « نظاير » گوينده و تفسير هر واژه به معناى غير از معناى ديگر ، « وجوه » نام دارد « 8 » .

نظاير را بر واژگان اطلاق مىكنند و وجوه را بر معانى ؛ اما سيوطى بر اين

( 1 ) - synonymy . ( 2 ) - polysemy . ( 3 ) - incompatibility . ( 4 ) - hyponymy . ( 5 ) - entailment . ( 6 ) - polysemic . ( 7 ) - فرانك پالمر : نگاهى تازه به معناشناسى ، ترجمهء كوروش صفوى ، نشر مركز ، چاپ اول 1366 ، ص 115 . ( 8 ) - حاجى خليفه : كشف الظنون عن اسامى الكتب و الفنون ، وكالة المعارف ، 1943 ، ج 2 ، ص 2001 .