الوجوه والنظائر في القرآن الكريم ( بررسى زبانشناختى وجوه و نظاير در قرآن ) ( فارسى ) — الصفحة ٢١٥
1 - كفّار
مبحث دوم از واژگان مشكل وجوه
مبحث دوم از واژگان مشكل وجوه
مقدّمه
مقدّمه
در صفحه‌هاى آينده به بررسى برخى بافتهايى خواهيم پرداخت كه ابن قتيبه در كتابش به آن پرداخته است و إشكال در آنها ناشى از چند معنا بودن لفظ مىباشد ؛ براى روشن شدن دو امر زير ، از ميان آنچه كه در كتابهاى وجوه آمده است ، به بررسى واژگانى مىپردازيم :
1 - چگونه واژگان وجوه ، بخش زيادى از مسائل علوم قرآنى را نشان مىدهند ؟
2 - چگونه بافت به نقش عمده‌اى در تعيين معناى واژگان چند معنايى در قرآن منجر شده است ؟
1 - كفّار
1 - كفّار
لفظ « كفّار » و مشتقّات ريشه‌اى آن ( ك ف ر ) از الفاظى است كه در قرآن كريم فراوان آمده است . ابن قتيبه در يك موضع از مواضع ورود آن در قرآن مثل آيهء « كَمَثَلِ غَيْثٍ أَعْجَبَ الْكُفَّارَ نَباتُهُ » « 1 » به معناى آن پرداخته است كه اين آيه ردّ سخن طاعنان است « 2 » : « معناى اين سخن چيست ؟ چرا كافران ، نه مؤمنان ؟ مگر اين آيه از مواردى نيست كه مؤمن و كافر با هم
( 1 ) - حديد ( 57 ) ، آيهء 20 : ( 2 ) - ابن قتيبه ، مشكل القرآن ، ص 75 .