المؤمن ( مومن كيست ؟ وظيفه اش چيست ؟ ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٣

1 - باب شدّة ابتلاء المؤمن

ماهى كوچك گرفت و شكر تو را بجاى آورد رفت ! !

خداوند به موسى عَلَيْهِ السَّلَامُ وحى فرستاد : اى موسى ! به سمت راست خود نگاه كن ، هنگامى نگاه كرد آنچه را كه خداوند براى بنده مؤمن آماده و مهيّا نموده بود آشكار شد ، سپس به موسى گفته شد : سمت چپ خود را نگاه كن ، همين كه نگاهش افتاد آنچه را كه براى بنده كافر آماده گشته بود ظاهر گشت .

سپس خداوند فرمود : اى موسى ! آنچه را به اين كافر دادم سودى برايش ندارد ؛ و آنچه از ديگرى منع نمودم ضررى برايش نخواهد داشت .

حضرت موسى عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود : اى پروردگار ! حقّ است كه هر كه تو را شناخت راضى و خوشنود باشد به آنچه كه انجام مىدهى .

15 - از اسحاق بن عمّار ( نقل شده است كه ) گفت : شنيدم امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ مىفرمود :

اساس و رأس طاعت و بندگى خداوند عزّ و جلّ رضايت و خوشنودى است به آنچه كه نسبت به بنده‌اش در آنچه كه دوست دارد و يا دوست ندارد ، انجام دهد ؛ و خداوند چيزى را براى بنده‌اش انجام نداده مگر آن كه خير و خوبى باشد .

16 - از يونس بن رباط ( نقل شده است كه ) گفت : از امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ شنيدم كه مىفرمود :

همانا ( مؤمنين ) اهل حقّ هنگامى كه در شدّت و سختى قرار گيرند ، زود گذر خواهد بود ؛ ولى عافيت ( و سعادت ) دراز مدّتى را در پيش خواهند داشت .

17 - از سماعه ( نقل شده است كه ) گفت : از امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ شنيدم كه مىفرمود :

همانا خداى عزّ و جلّ دوست و ولى خود را در دنيا مورد ستم و تعرّض دشمنش قرار داده است .