الموجز في أصول الفقه ( فارسى ) — الصفحة ١٣١

المبحث الاول : لفظ الامر مشترك لفظى

-

المبحث الاول : لفظ الامر مشترك لفظى

المبحث الاول : لفظ الامر مشترك لفظى

اولين مطلبى كه در باب مادهء امر مطرح مىشود اين است كه لفظ امر كه متشكل از حروف الف و ميم و راء است ، مشترك لفظى بوده و براى آن معانى متعددى ذكر شده است كه از جملهء آن معانى عبارتند از :

1 - طلب و درخواست انجام كارى از غير . مثلا وقتى كه گفته مىشود « امره بكذا » معنايش اين است كه از او طلب كرد فلان چيز را .

2 - كار و فعل . مانند آيه شريفه فَاتَّبَعُوا أَمْرَ فِرْعَوْنَ وَ ما أَمْرُ فِرْعَوْنَ بِرَشِيدٍ ( هود / 97 ) يعنى آنها از كار فرعون تبعيت كردند در حالى كه كار فرعون عاقلانه نبود .

3 - حادثه . مانند اينكه گفته‌اند « امر كربلا من اعظم القضايا » يعنى حادثه كربلا از بزرگترين اتفاقات تاريخ است .

4 - شىء . مانند « رأيت اليوم امرا عجيبا » يعنى امروز چيز عجيبى ديدم .

5 - هدف و غرض . مانند « جئت لامر كذا » يعنى من براى فلان هدف آمدم .

و غير اين‌ها از معانى ديگرى كه براى لفظ امر ذكر كرده‌اند . اما ظاهرا همه اين معانى به دو معنا برگشت دارند يعنى در واقع لفظ امر براى دو معنا وضع شده است 1 - طلب 2 - كار و فعل . و ساير معانى ديگرى كه ذكر شده است معمولا از مصاديق و افراد همين دو معنا هستند .