جامع المسائل ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٠.٧٩

استنجا به سنگ و غيره

در صورت تعدّىِ غير معتاد ، احوط تعدّد « 1 » است .

استنجا به سنگ و غيره

استنجا به سنگ و غيره

س استنجاى به سنگ و نحو آن ، عددش چند است ؟

ج بايد به سه عدد باشد اگر چه به كمتر از آن زايل شود « 2 » .

س هر گاه محل به سه عدد پاك نشود ، چه كند ؟

ج اين قدر زياده استنجا كند تا پاك شود .

س هر گاه سنگى سه پهلو باشد يا كرباسى ، در هر دفعه يك گوشه يا يك پهلوى آن را استعمال كند ، كفايت مىكند يا نه ؟

ج احوط عدم كفايت است « 3 » .

س آيا [ در ] استنجاى به غير آب ، زائل نمودن عين نجاست كافى است يا نه ؟

ج بلى كافى است ، [ و ] در اجزاى ريزه كه بعد از دقت نظر ، ماندن آن معلوم مىشود ، ضرر ندارد « 4 » .

س آيا معتبر است پاك بودن جسمى كه به آن استنجا مىكند يا نه ؟

ج بلى اگر چه به شستن آن باشد . و جايز نيست در اين باب ، استعمال اعيان نجسه چون قطعه اى از پوست ميته مثلا ؛ و هر گاه استعمال كند ، معيّن مىشود شستن محلّ را به آب ، و استعمال سنگهاى پاك و امثال آن بعد از اين كافى نخواهد بود ، مگر آن كه آن شىء

« 1 » لازم نيست اين احتياط حتّى در قدر زائد از معتاد كه به آب تطهير مىشود . « 2 » على الأحوط ؛ و اظهر ، كفايت نقاء و رفتن عين غائط است . « 3 » اظهر كفايت است . « 4 » بلكه آن چه كه با سنگ و كهنه يعنى ماليدن آنها به محلّ براى ازاله عين به نحو متعارف ازاله مىشود ، بايد در محل نماند و شبه رطوباتى كه با غير آب عادتاً نمىروند ، باقى ماندن آنها ضرر ندارد .