جامع المسائل ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٠.٢٢٨

تيمّم در اول وقت

تمكَّن از وضو يا غسل بعد از نماز با تيمّم

تمكَّن از وضو يا غسل بعد از نماز با تيمّم

اگر بعد از نماز با تيمّم صحيح ، متمكَّن از تطهير با آب شد ، اعاده لازم نيست ، چه آن كه در خارج وقت ، متمكَّن بشود ، يا قبل از خروج وقت بنا بر اقوى ؛ و فرقى بين سفر و حضر در اين حكم نيست .

و همچنين فرقى بين متعمّدِ جنابت بعد از فقدان آب و غير أو نيست ، بلى متطهّر ، بعد از وقت ، ابطال طهارت نمىنمايد با علم به عدم تمكَّن از تطهير به آب ، چنانچه گذشت در غير صورت عسر و حرج . و اگر ابطال كرد ، تيمّم ، واجب و صحيح است و در وجوب اعاده و قضا ، بعد از تمكَّن از آب ، تأمل است ؛ و همچنين است تأمّل در وجوب اعاده بر تيمّم براى ازدحام در « جامع » و خوف فوات جمعه در صورت مشروعيّت تيمّم ، مثل تقدير قول به وجوب تعيينى ؛ و همچنين متيمّمى كه نماز در نجس بخواند بعد متمكَّن شود از نماز در طاهر با تطهّر به آب وضو يا غسل .

و عدم وجوب اعاده ، در همه مذكورات ، محتمل است ، لكن احتياط ترك نشود .

تيمّم براى ضيق وقت و انكشافِ خلاف

تيمّم براى ضيق وقت و انكشافِ خلاف

تيمّم براى ضيق وقت علماً ، يا خوفاً به خوف عقلائى ، جايز است ؛ و با انكشافِ سعهء وقت بعد از نماز ، اعاده لازم نيست ؛ و در قاطعِ بخلاف ، احتياط به اعاده ترك نشود .

تيمّم در اول وقت

تيمّم در اول وقت

تيمّم با يأس از آب تا آخر وقت ، جايز است اگر چه در اوّل وقت باشد ، براى نماز فريضه ، بخلاف صورت علم به آن در آخر وقت ، كه بايد تأخير نمايد بنا بر احتياط شديد .

و اگر اميد تمكَّن در آخر وقت دارد ، افضل و احوط تأخير است ، لكن اظهر ، جواز مبادرت به نماز با تيمّم براى آن است .

و در صورت تيمم براى غايت ديگرى [ كه با آن ] واجب يا مستحب به جا آورد ، قول به مضايقه و عدم جواز بدار به فريضه در اوّل وقت ، در اين صورت ضعيفتر است .

و فرقى بين نبودن آب در اوّل وقت يا مرض و ساير اعذار نيست .