تذكرة المتقين ( فارسى ) — الصفحة ٢٣

3 - آداب رفاقت

و اللّه العالم .

الرّابع : اهل بدعت نباشد ، چه اينكه علاوه بر خوف سرايت از او يا شمول عذاب و لعنت بر اين شخص در روايت است : « مصاحبت و مجالست با اهل بدعت نكنيد ، تا پيش خداى عزّ و جل شما هم يكى از آنها باشيد » و هذا خطر عظيم .

الخامس : اينكه بايد حريص بر دنيا نباشد ، فانّ مجالسته سمّ قاتل قهرا 34 بر تو هم سرايت خواهد كرد ، به سبب دزدى طبيعت و لعلّ الى جميع ما ذكر يشير قول مولينا الصّادق عليه السّلام :

« احذر ان تواخى من ارادك بطمع او خوف او فشل او اكل او شرب و اطلب مواخاة الاتقياء و لو فى ظلمات الارض و ان افنيت عمرك فى طلبهم فانّ اللّه لم يخلق بعد النّبيّين على وجه الارض افضل منهم و ما انعم اللّه على العبد به مثل ما انعم اللّه به من التّوفيق بصحبتهم . قال اللّه تعالى : « الْأَخِلَّاءُ يَوْمَئِذٍ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ إِلَّا الْمُتَّقِينَ . » 35

بالجمله مطلب بيش از اين است ، غرض اختصار است .

از مأمون الرّشيد نقل است كه رفيق به سه نحو است :

يكى حكم غذا دارد كه انسان محتاج به او است .

يكى حكم دوا دارد كه گاهى به او محتاج مىشود .

يكى حكم مرض دارد كه هيچوقت به او محتاج نيست ،