پرسشهاى مردم و پاسخهاى حضرت زهرا ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٩

آيا رسول خدا صلى الله عليه و آله پيش از وفاتش دربارهء امامت به طور صريح چيزى فرمود ؟

امّا اينان ، آن كسى را كه خداوند كنار دانسته ، مقدّم داشته ؛ و آن كسى را كه خداوند پيشوا قرار داده ، كنار زدند و همين كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله را در قبر نهادند و جسم شريفش را به خاك سپردند ، هوى و هوس را برگزيدند و به آرا و افكار خود عمل كردند .

نفرين بر آنان ! آيا اين سخن را از خداوند نشنيدند كه فرمود :

« و پروردگار تو آنچه را كه مىخواهد ، مىآفريند و بر مىگزيند ، و گزينش و اختيارى براى آنان نيست » ؟

آرى ، شنيدند ، ولى آنان مصداق اين آيهء شريفه بودند كه خداوند فرمود : « [ آيا در زمين سير نكردند و نگشتند ؟ بلكه دل‌هايشان در مقابل عقل ، سر تعظيم فرود آورد ، و يا گوش‌هايشان شنوا باشد ] كه اينان را چشم سر ، گرچه كور نيست ، امّا چشم باطن و ديدهء دل‌هايى كه درون سينه‌ها است ، نابيناست » .

هيهات كه آن‌ها از حقيقت خيلى دور هستند ! آن‌ها آرزوهاى دنيوى خود را گسترش داده ، مرگ و قيامت خود را فراموش كرده‌اند ، مرگ و نابودى بر آن‌ها و كارهاى گمراهشان باد !

خداوندا ! از فرومايگى پس از سرافرازى ، و نقصان پس از كمال به تو پناه مىبرم .

علّامهء مجلسى رحمه الله مىگويد : منظور از دعاى پايانى اين است كه خداوندا ! از فساد و تباهى امور پس از آن كه اصلاح شده و سامان يافته بود به تو پناه مىبرم .

برخى گفته‌اند : منظور ، بازگشت از گروه مردم است پس آن كه جزو آنان بود .