تاريخ حديث شيعه ( از آغاز سده چهاردهم هجرى تا امروز ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٨٨
مشايخ اجازهء شيخ آقا بزرگ
شيرازى ؛ « 1 »
- إجازات الرواية و الوراثة ؛
- ضياء المفازات فى مشايخ الإجازات ؛
- أسناد المصفّى .
مشايخ اجازهء شيخ آقا بزرگ
مشايخ اجازهء شيخ آقا بزرگ
گفته شده در ميان علما و بزرگان ، كمتر كسى است كه تعداد مشايخ و كثرت طُرُق اجازهء وى به پاى شيخ آقا بزرگ برسد ، به نحوى كه ايشان از علماى ديگر مذاهب هم اجازهء روايت داشته است . بعضى از مشايخ اجازهء آقا بزرگ تهرانى عبارت‌اند از :
1 . حاج ميرزا حسين نورى طَبَرسى ( صاحب مستدرك الوسائل ) ( م 1320 ق ) ؛
2 . سيّد محمّد على شاه عبد العظيمى ( م 1334 ق ) ؛
3 . شيخ محمّد صالح آل طَعّان بَحرانى ( م 1333 ق ) ؛
4 . شيخ على كاشف‌الغطاء ، صاحب الخيارات ( فرزند شيخ جعفر كاشف الغطا ) ( م 1350 ) ؛
5 . سيّد حسن صدر كاظمى ( م 1354 ) ، صاحب كتاب تأسيس الشيعة لفنون الإسلام ؛
6 . شيخ الشريعهء اصفهانى ( م 1339 ق ) ؛
7 . علّامه سيّد عبد الحسين شرف الدين « 2 » ( صاحب المراجعات ) ؛
8 . حاج شيخ عبّاس قمى ( صاحب سفينة البحار ) ؛
9 . شيخ محمّد على ازهرى مكّى مالكى ، رئيس مدرّسان مسجد الحرام ؛
10 . شيخ عبد الوهاب شافعى ، امام جماعت مسجد الحرام ؛
( 1 ) . ر . ك : همان ، ص 21 - 27 . ( 2 ) . اجازهء ايشان و شيخ الشريعهء اصفهانى به آقا بزرگ تهرانى ، مدبّجه است ؛ يعنى هر يك به ديگرى اجازهء روايت داده‌اند .