تاريخ حديث شيعه ( از آغاز سده چهاردهم هجرى تا امروز ) ( فارسى ) — الصفحة ١٩٦
پنج . نقد حديث
4 . تقيّه در فقه و حديث شيعه ، نعمة اللَّه صفرى فروشانى ، قم : بوستان كتاب ، 1382 ش .
5 . مقدّمة مرآة العقول ، السيّد مرتضى العسكرى ، 2 ج تهران : دار الكتب الإسلامية ، 1399 ق .
6 . مبانى و روش‌هاى نقد حديث در كتب اربعه ، فتحيه فتّاحىزاده ، قم : دانشگاه قم ، 1385 .
7 . مبانى رفع تعارض اخبار از ديدگاه شيخ طوسى در « استبصار » ، سيّد على دلبرى ، مشهد : دانشگاه علوم اسلامى رضوى ، 1385 ش .
8 . روش‌هاى فقه الحديثى امام خمينى ، محمّد عصّار پور آرانى ، تهران : پژوهشكدهء امام خمينى و انقلاب اسلامى ، 1385 ش .
پنج . نقد حديث
پنج . نقد حديث
پس از رحلت پيامبر خدا ، به دستور بعضى صحابه ، تدوين حديث ممنوع شد . با صرف نظر از علل منع تدوين حديث ، بايد توجّه داشت كه شروع دوبارهء تدوين و گردآورى احاديث در سال 101 ق ، به دستور عمر بن عبد العزيز آغاز شد و در عصر منصور دوانيقى ( حك 143 ق ) رشد بيشترى يافت و به نهضتى فراگير براى نوشتن حديث ، بدل گشت .
تأخير حدود يكصدوپنجاه سال در نوشتن و گردآورى احاديث ، آثار سوء و مفاسدى را به دنبال داشته است ، از جمله : فراموشى راويان حديث كه منجر شد بسيارى از گفته‌هاى راه‌گشاى پيامبر صلى الله عليه و آله به دست ما نرسد . همچنين ، موجب سوء استفادهء دنياگرايان و حكّامى گرديد كه براى رسيدن به مال و منال يا تثبيت قدرت و حكومت خود ، دروغ‌هاى خود را با احاديث پيامبر صلى الله عليه و آله خلط نمودند و بهره‌گيرى از كلام نورانى پيامبر صلى الله عليه و آله و ائمهء معصوم عليهم السلام را دشوار ساختند .
به همين علّت ، تنقيح و پالايش اين احاديث ، امرى ضرور به نظر مىآمد ، كه اين