بوستان ( فارسى ) — الصفحة ٧٤

حكايت

حكايت

حكايت

يكى زهرهء خرج كردن نداشت * زرش بود و ياراى خوردن نداشت

1580 نه خوردى ، كه خاطر برآسايدش * نه دادى ، كه فردا به كار آيدش

شب و روز در بند زر بود و سيم * زر و سيم در بند مرد لئيم

بدانست روزى پسر در كمين * كه ممسك كجا كرد زر در زمين

ز خاكش برآورد و بر باد داد * شنيدم كه سنگى در آنجا نهاد

جوانمرد را زر بقايى نكرد * بيكدستش آمد بديگر بخورد

1585 كزين كمزنى بود ناپاكرو * كلاهش ببازار و ميزر گرو

نهاده پدر چنگ در ناى خويش * پسر چنگى و نايى آورده پيش

پدر زار و گريان همه شب نخفت * پسر بامدادان بخنديد و گفت

زر از بهر خوردن بود اى پدر * ز بهر نهادن چه سنگ و چه زر ؟

زر از سنگ خارا برون آورند * كه با دوستان و عزيزان خورند

1590 زر اندر كف مرد دنياپرست * هنوز اى برادر به سنگ اندرست

چو در زندگانى بدى با عيال * گرت مرگ خواهند از ايشان منال

چو خشم آرى آنگه خورند از تو سير * كه از بام پنجه گز افتى به زير

بخيل توانگر بدينار و سيم * طلسميست بالاى گنجى مقيم

از آن سالها مىبماند زرش * كه گردد طلسمى چنين بر سرش

1595 به سنگ اجل ناگهش « 1 » بشكنند * بآسودگى گنج قسمت كنند

پس از بردن و گرد كردن چو مور * بخور پيش از آن كت خورد كرم گور

سخنهاى سعدى مثالست و پند * به كار آيدت گر شوى كاربند

دريغست ازين « 2 » روى برتافتن * كزين روى دولت توان يافتن

( 1 ) . ناگهان . ( 2 ) . او .