بوستان ( فارسى ) — الصفحة ١٣٥

حكايت

دگر روى بر خاك ماليد و خاست * چو ديدش به خدمت دوتا گشت و راست

يكى مشكلت مىبپرسم بگوى * پسر گفتش اى بابك نامجوى

2805 چرا كردى امروز ازين سو نماز ؟ * نگفتى كه قبله است سوى حجاز

كه هر ساعتش قبلهء ديگرست * مبر طاعت نفس شهوت‌پرست

كه هركس كه فرمان نبردش برست * مبر اى برادر بفرمانش دست

سر پرطمع برنيايد ز دوش * قناعت سر افرازد اى مرد هوش

براى دو جو دامنى در بريخت * طمع آبروى توقّر بريخت

2810 چرا ريزى از بهر برف آبروى ؟ * چو سيراب خواهى شدن ز آب جوى

و گرنه ضرورت بدرها شوى * مگر از تنعم شكيبا شوى

چه مىبايدت ز « 1 » آستين دراز ؟ * برو خواجه كوتاه كن دست آز

نبايد بكس عبد و خادم نبشت * كسى را كه درج طمع درنوشت

بران از خودش تا نراند كست * توقع براند ز هر مجلست

حكايت

حكايت

2815 يكى را تب آمد ز صاحبدلان * كسى گفت شكّر بخواه از فلان

بگفت اى پسر تلخى مردنم * به از جور روى ترش بردنم

شكر عاقل از دست آن كس نخورد * كه روى تكبر برو سركه كرد

مرو در پى هرچه دل خواهدت * كه تمكين تن نور جان كاهدت

كند مرد را نفس اماره خوار * اگر هوشمندى عزيزش مدار

2820 اگر هرچه باشد مرادت خورى * ز دوران بسى نامرادى برى « 2 »

تنور شكم دمبدم تافتن * مصيبت بود روز نايافتن

بتنگى بريزاندت روى رنگ * چو وقت فراخى كنى معده تنگ

كشد مرد پرخواره بار شكم * وگر درنيابد كشد بار غم

شكم بنده بسيار بينى خجل * شكم پيش من تنگ بهتر كه دل

( 1 ) . چو ميخواهى از . ( 2 ) . وگر هرچه خواهد مرادش خرى * ز دونان بسى جور و خوارى برى