بوستان ( فارسى ) — الصفحة ١٢١

حكايت

گروهى سوى كوهساران شدند * بفرياد خواهان « 1 » باران شدند

گرستند و از گريه جويى « 2 » روان * نيامد « 3 » مگر گريهء « 4 » آسمان

بذو النون خبر داد « 5 » از ايشان كسى * كه بر خلق رنجست و سختى « 6 » بسى

فروماندگان را دعايى بكن * كه مقبول را رد نباشد سخن

2545 شنيدم كه ذو النون بمدين گريخت * بسى برنيامد كه باران بريخت

خبر شد بمدين پس از روز بيست * كه ابر سيه‌دل بر ايشان گريست

سبك عزم بازآمدن كرد پير * كه پر شد بسيل بهاران غدير

بپرسيد ازو عارفى در نهفت * چه حكمت درين رفتنت بود ؟ گفت

شنيدم كه بر مرغ و مور و ددان * شود تنگ روزى بفعل بدان

2550 در اين كشور انديشه كردم بسى * پريشان‌تر از خود نديدم كسى

برفتم مبادا كه از شرّ من * ببندد در خير بر انجمن

بهى بايدت لطف كن كان بهان * نديدندى از خود بتر در جهان

تو آنگه شوى پيش مردم عزيز * كه مر خويشتن را نگيرى به چيز

بزرگى كه خود را بخردى شمرد * به دنيا و عقبى بزرگى ببرد

2555 ازين خاكدان بنده‌اى پاك شد * كه در پاى كمتر كسى خاك شد

الا اى كه بر خاك ما بگذرى * به خاك عزيزان كه يادآورى

كه گر خاك شد سعدى او را چه غم * كه در زندگى خاك بودست هم

به بيچارگى تن فرا خاك داد * وگر گرد عالم برآمد چو باد

بسى برنيايد كه خاكش خورد * دگرباره بادش بعالم برد

2560 مگر تا گلستان معنى شكفت * برو هيچ بلبل چنين خوش نگفت

عجب گر بميرد چنين بلبلى * كه بر استخوانش نرويد گلى

( 1 ) . بزارى طلبكار . ( 2 ) . جوى . ( 3 ) . ببايد . ( 4 ) . گريه از . ( 5 ) . برد . ( 6 ) . زحمت .