تاريخ حديث شيعه ( در سده هاى هشتم تا يازدهم هجرى ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٧

ب . آثار خطّى و ناياب

فعند ذلك يأخذ فى الشطيحات والكلمات الّتى لايجوز التكلّم بها فى الشرع ، كما روى عن أبى يزيد « سبحان [ سبحانى ] ما أعظم شأنى » وعن المنصور : « أنا الحق » و عن أبى سعيد : « ليس فى جبّتى إلّا [ سوى ] اللَّه . . . » . « 1 » اين در حالى است كه علّامهء حلّى در كتاب پيش‌گفته به نكوهش صوفيان از نظر عقيده و رفتار پرداخته است . « 2 » با عنايت به متن رسالهء « شرح حديث حقيقت » مىتوان گفت كه انتساب آن به علّامه ، منتفى است . به هر روى ، شرح ياد شده با انتساب به علّامه حلّى ، يك بار در مجموعهء كلمات المحقّقين ( ص 496 - 500 ) به سال 1402 ق ، توسّط منشورات مكتبة المفيد قم ، چاپ سنگى شده و بار ديگر در دفتر سوم ميراث حديث شيعه ، ( ص 183 - 198 ) به سال 1379 ش ، منتشر شده است .

ديگر كتاب‌هاى چاپى در باب شرح حديث ، عبارت‌اند از :

1 . مصابيح القلوب ، كه در بخش متون اخلاقى معرّفى شد .

2 . الرسالة العليّة ، كه در بخش اربعين‌نگارى معرّفى شد .

3 . شرح المقالة التكليفيّة ، از بياضى نباطى ، كه در بخش متون اخلاقى معرّفى شد .

4 . المقام الأسنى ، از كفعمى ، كه در بخش ادعيه معرّفى شد .

5 . مشارق أنوار اليقين ، از برسى ، كه در بخش مناقب ، معرّفى شد .

ب . آثار خطّى و ناياب

ب . آثار خطّى و ناياب

1 . شرح دعاء الصَنَمين

اين كتاب ، نگاشتهء على عراقى ، معاصر على بن هلال جزائرى است كه آن را به سال 878 ق ، در قصبهء جاجرم ، به فارسى نگاشته است . صاحب رياض ، نسخهء اين

( 1 ) . ر . ك : ميراث حديث شيعه ، دفتر سوم ، ص 192 . ( 2 ) . ر . ك : نهج الحق ، ص 58 .