پرسشهاى مردم و پاسخهاى امام رضا ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٦٧
معناى امر بين دو امر چيست ؟
امام فرمود : كسى كه خيال كند خداوند كارهاى ما را انجام مىدهد و به خاطر آنها ما را عذاب مىكند ، قائل به جبر شده است و كسى كه خيال كند كارهاى خلقش و روزى آنها را به معصومين واگذار كرده است ، قائل به تفويض شده است و قائل به جبر كافر و قائل به تفويض مشرك است .
گفتم : معناى امر بين جبر و تفويض چيست ؟
امام فرمود : وجود راهى براى آنچه خداوند به آن دستور داده و ترك آنچه از آن نهى كرده است .
گفتم : آيا براى خداوند در اين امر اراده و خواستى هست يا نه ؟
امام فرمود : در مورد اوامر خدا اراده و خواست او تعلق به انجام اين امور گرفته و در مقابل آن اجر مىدهد و خواست خدا در نواهى تعلق به ترك آن و عقوبت در مقابل آن گرفته است .
گفتم : بنابراين براى خداوند در اين امور قضائى وجود دارد ؟
امام فرمود : هيچ عملى از بندگان او اعم از خوب و بد نيست ، مگر اينكه داراى حكمى است .
گفتم : معناى اين حكم چيست ؟
امام فرمود : حكم به اجر و يا عذاب در دنيا و آخرت .