پرسشهاى مردم و پاسخهاى امام رضا ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٨٣

سؤال از معناى آيه و أورثنا الكتاب . . . و نظائر آن

با وجود اين حقتعالى براى خود سهمى و براى آن جناب سهمى قرار داده و آنچه براى خود و رسول خود پسنديده براى ذى القربى پسنديده و همچنين در بازگشت مال كفار بدون غلبه مسلمانان نيز در قول حق‌تعالى و ما أفاء اللّه على رسوله هر چه از براى خود و پيغمبر خود پسنديده براى آنها نيز پسنديده است ، چنانچه در آيهء غنيمت كه به همين نوع جريان يافته و ابتدا به نفس خود فرمود پس از آن به رسول خود پس از آن به ذىالقربى پس از آن به ديگران كه غير از خويشان نزديك آن جنابند و سهم خويشان و ذىالقربى را به سهم خود و رسول خود مقترن فرموده و همچنين در آيه شريفهء طاعت نيز چنين كرده است و فرموده : « يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ » پس در اين آيه ابتدا به نفس خود فرموده و پس از آن رسول خود و بعد از آن اهل‌بيت آن جناب را ذكر كرده است و همچنين در آيه ولايت فرموده : « إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ » پس طاعت و ولايت ايشان را به اطاعت و ولايت رسول به طاعت و ولايت خود مقترن ساخته چنانچه آيهء في و آيهء غنيمت سهم ايشان و سهم رسول را با سهم خود مقترن داشته ، تبارك‌الله چقدر بزرگ است نعمت او بر اين اهل‌بيت عصمت و طهارت در حكايت غنيمت چنين كرده است اما در قصهء صدقه خود و رسول خود و اهل‌بيت آن جناب را منزه و مبرا ساخته است و فرموده : « إِنَّمَا الصَّدَقاتُ لِلْفُقَراءِ وَ الْمَساكِينِ وَ الْعامِلِينَ عَلَيْها وَ الْمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمْ وَ فِي الرِّقابِ وَ الْغارِمِينَ وَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ ابْنِ السَّبِيلِ فَرِيضَةً مِنَ اللَّهِ » پس آيا مىيابى در آن كه حق‌تعالى چيزى از آن را براى خود يا رسول خود يا براى ذوىالقربى قرار داده باشد چون حق‌تعالى خود و رسول و اهل‌بيت خود او را منزه فرموده از صدقه و سهمى در آن قرار نداده است بلكه حرام كرده است پس صدقه بر محمد و آل‌محمد حرام است زيرا كه زكات چرك هاى مال هاى مردم است ،