تحف العقول عن آل الرسول ( ص ) ( رهاورد خرد ) ( فارسى ) — الصفحة ٢

فهرست مطالب

اندرزگويى امام عليه السّلام و توصيف مقصّران 151

توصيف او ( على ) عليه السّلام از پرهيزگاران 153

سخنرانى امام ( على ) عليه السّلام كه در آن از ايمان و كفر و پايه‌ها و شاخه‌هاى آن دو ياد كرده است 156

از سخنان آن حضرت عليه السّلام به كميل بن زياد ( كه پس از ياد كردن پاره‌اى چيزها فرمود ) 162

خلاصهء سفارش امام عليه السّلام به كميل بن زياد 164

سفارش امام عليه السّلام به محمّد بن ابى بكر ، هنگامى كه او را به ولايت مصر گماشت 169

از سخنان امام عليه السّلام در زهد و نكوهش دنيا و ( نعمتهاى ) زودگذر آن 174

سخنرانى آن حضرت عليه السّلام ، آنگاه كه گروهى بر يكسان بخشى او از بيت المال خرده گرفتند 177

از سخنان امام عليه السّلام در هزينه كردن مال به جاى خود 179

وصف كردن دنيا براى پرهيزگاران از سوى آن حضرت عليه السّلام 180

ياد كردن ايمان و ارواح و اختلاف آنها از سوى آن حضرت عليه السّلام 182

سفارش آن حضرت عليه السّلام به زياد بن نضر ، هنگامى كه او را در سفر صفّين به پيشقراولى گماشت 186

توصيف آن حضرت عليه السلام از ناقلان حديث 187

سخن امام عليه السّلام در پايه‌هاى دين و حقيقت توبه و آمرزش‌طلبى 191

وصيّت آن حضرت هنگام وفات خويش به پسرش امام حسن عليهما السّلام 192

برتر شمردن ( امام عليه السلام ) دانش را 194

كوته‌سخنانى كه از على عليه السّلام روايت شده است 195

آنچه از دخترزادهء پاك گهر پيامبر ( صلّى اللَّه عليه و آله ) حسن بن على عليهما السّلام روايت شده است 223

از سخنان حكمت‌بار آن حضرت عليه السّلام 225

پاسخ آن حضرت به پرسشهايى كه از او شده و در ضمن خبرى به تفصيل آمده 226

سخن آن حضرت عليه السّلام پيرامون استطاعت ( توانمندى ) 229

يك اندرز 230

سخنرانى امام عليه السّلام ( پس از صلح - آن‌گاه كه معاويه او را گفت : برترى ما را ياد كن ) 231

كوته‌سخنانى كه در اين معانى از آن حضرت عليه السّلام روايت شده 232

( حضرتش عليه السّلام در وصف برادرى صالح كه او را بود فرمود ) 234

آنچه از پسر دخت پيمبر ، شهيد جانباز ( امام ) حسين عليه السلام روايت شده است 237

از سخنان اوست عليه السّلام ( در امر به معروف و نهى از منكر كه از امير مؤمنان عليه السّلام نيز روايت شده است . ) 237

يك اندرز 240

نامهء آن حضرت عليه السّلام ( به كوفيان ، آن‌گاه كه به كوفه رفت و از آنان نسبت به خود بىياورى ديد ) 241