پرسشهاى مردم و پاسخهاى امام باقر ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٥١٦

فصل نهم : پرسشهايى پيرامون فروع دين و احكام آن

وَضَعْتُها أُنْثى . . . وَ لَيْسَ الذَّكَرُ كَالْأُنْثى « 1 » ، فلمّا وضعتها أدخلتها المسجد ، فلمّا بلغت مبلغ النساء اخرجت من المسجد ، أنّى كانت تجد أيّاماً تقضيها وهي عليها أن تكون الدهر في المسجد « 2 » .

اسماعيل جعفى گويد : به امام باقر عليه السلام عرض كردم : مغيره گمان مىكند كه زن حائض همچنان كه روزه‌اش را قضا مىكند ، نمازش را نيز بايد قضا نمايد ؟

حضرت فرمود : چه شده به او ؟ خداى موفّقش ننمايد ، همانا زن عمران گفت :

« خدايا ! آنچه در رحم دارم بر تو نذر كردم كه « محرّر » ( و آزاد براى خدمت خانهء تو ) باشد » و آنكه به مسجد نذر شده هرگز از آن خارج نمىشود ، چون او مريم را زائيد گفت : « خدايا من او را دختر آوردم . . . و پسر همانند دختر نيست » .

و چون زائيد او را به مسجد برد ، و چون به سنّ زنها رسيد و زن شد از مسجد بيرون برده شد ، پس او چه وقت پيدا مىكرد تا نمازهايش را قضا نمايد ، و حال آن كه همهء عمرش در مسجد بود ؟

132 / 132 - عن الحسين بن مسلم ، عن أبي جعفر عليه السلام قال : قلت له : جعلت فداك ؛ إنّهم يقولون : إنّ النوم بعد الفجر مكروه ، لأنّ الأرزاق تقسّم في ذلك الوقت .

فقال : الأرزاق موظوفة مقسومة ، وللَّه فضل يقسّمه من طلوع الفجر إلى طلوع الشمس ، وذلك قوله : وَ سْئَلُوا اللَّهَ مِنْ فَضْلِهِ « 3 » .

ثمّ قال : و ذكر اللَّه بعد طلوع الفجر أبلغ في طلب الرزق من الضرب في الأرض « 4 » .

حسين بن مسلم گويد : به امام باقر عليه السلام عرض كردم : قربانت گردم ؛ آنها ( اهل سنّت ) مىگويند : خواب بعد از فجر مكروه است ، زيرا رزق و روزى ( بندگان ) در آن وقت تقسيم مىشود .

( 1 ) - آل عمران : 36 . ( 2 ) - بحار الأنوار : ج 14 ص 201 ح 12 ، عن علل الشرايع . ( 3 ) - النساء : 32 . ( 4 ) - بحارالأنوار : ج 5 ص 147 ح 7 ، عن تفسير العيّاشي : ج 1 ص 240 ح 119 .