پرسشهاى مردم و پاسخهاى امام باقر ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٦٣
فصل هفتم : پرسشهايى پيرامون قرآن كريم و تأويل برخى از آيات كريمه
حضرت فرمود : اين آيه در حقّ على عليه السلام ، حمزه و جعفر عليهما السلام نازل شده ، سپس در مورد امام حسين عليه السلام جارى است .
105 / 105 - أبي ، عن سعد ، عن ابن عيسى ، عن ابن بزيع ، عن منصور بن يونس ، عن جليس لأبي حمزة ، عن أبي حمزة ، قال : قلت لأبي جعفر عليه السلام : قول اللَّه عزّ وجلّ : كُلُّ شَيْءٍ هالِكٌ إِلَّا وَجْهَهُ « 1 » .
قال : فيهلك كلُّ شيء ويبقى الوجه ؟ إنّ اللَّه عزّ وجلّ أعظم من أن يوصف بالوجه ، و لكن معناه : كلّ شيء هالك إلّادينه ، نحن الوجه الّذي يؤتى منه ، لم نزل في عباد اللَّه ما دام للَّه‌فيهم رويّة .
قلت : و ما الرويّة ، جعلني اللَّه فداك ؟
قال : حاجة فإذا لم يكن فيهم حاجة رفعنا إليه فيصنع بنا ما أحبّ « 2 » .
ابن يزيد ، عن ابن أبي عمير ، عن منصور ( مثله ) .
أحمد بن محمّد ، عن الحسين بن سعيد ، عن محمّد بن إسماعيل ، عن منصور ، عن أبي حمزة ( مثله ) .
ابو حمزه گويد : به امام باقر عليه السلام عرض كردم : خدا مرا فداى شما گرداند ! معناى فرمايش خدا كه مىفرمايد : « همه چيز جز ذات ( پاك الهى ) او فانى مىشود » چيست ؟
حضرت فرمود : هرچيزى نابود مىشود و تنها وجه باقى مىماند ؟ ! خداوند بزرگتر از آن است كه با « وجه » توصيف شود ، بلكه معناى آن اين است كه : « همه چيز نابود مىگردد جز دين او ، و ماييم آن وجهى كه از آن به سوى خدا مىآيند ، تا مادامى كه خداوند در بقاى مردم نيازى داشته باشد ما در ميان آنها خواهيم بود .
عرض كردم : فدايت شوم ! « رويه » يعنى چه ؟
فرمود : حاجت و نياز ، وقتى در بقاى آنها نياز نباشد به سوى او خواهيم رفت و آن چنان كه دوست دارد با ما رفتار مىنمايد .
106 / 106 - عليّ بن عبداللَّه ، عن إبراهيم بن محمّد ، عن إسماعيل بن بشّار ، عن عليّ بن جعفر الحضرمي ، عن جابر الجعفي أنّه سأل أبا جعفر عليه السلام عن قول اللَّه عزّ وجلّ : مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ
( 1 ) - قصص : 88 . ( 2 ) - بحار الأنوار : ج 4 ص 5 ح 8 ، عن التوحيد .