پرسشهاى مردم و پاسخهاى امام باقر ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٣٩

فصل سوّم : پرسشهايى پيرامون امامت و ضرورت و لزوم آن و بخشى از فضائل امامان معصوم ( عليهم السلام )

ابواليسع گويد : حمران بن اعين خدمت امام باقر عليه السلام شرفياب شده و گفت :

قربانت گردم ؛ به ما رسيده كه فرشتگان بر شما فرود مىآيند ؟ !

فرمود : سوگند به خدا ! به راستى كه فرشتگان بر ما فرود آمده و روى فرش خانه‌هايمان قدم مىگذارند ، مگر قرآن را نخوانده‌اى كه مىفرمايد : « به يقين كسانى كه گفتند : پروردگار ما خداوند يگانه است ، فرشتگان بر آنان فرود مىآيند كه :

نترسيد و غمگين مباشيد و مژده باد بر شما آن بهشتى كه به شما وعده داده شده است » ؟ !

207 / 207 - عليّ بن الحكم ، عن ابن عميرة ، عن أبي بكر الحضرمي ، قال : قال أبوجعفر عليه السلام : ارتدّ الناس إلّاثلاثة نفر : سلمان وأبوذرّ والمقداد .

قال : قلت : فعمّار ؟

قال : قد كان حاص حيصة ثمّ رجع .

ثمّ قال : إن أردت الّذي لم يشكّ و لم يدخله شيء فالمقداد ، فأمّا سلمان ، فإنّه عرض في قلبه عارض أنّ عند أميرالمؤمنين عليه السلام اسم اللَّه الأعظم لو تكلّم به لأخذتهم ، الأرض وهو هكذا فلبّب ووجئت عنقه حتّى تركت كالسّلعة .

فمرّ به أميرالمؤمنين عليه السلام فقال له : يا أباعبداللَّه ! هذا من ذلك ، بايع ، فبايع .

وأمّا أبوذر ، فأمره أميرالمؤمنين عليه السلام بالسّكوت ، و لم يكن يأخذه في اللَّه لومة لائم ، فأبى إلّاأن يتكلّم ، فمرّ به عثمان فأمر به ، ثمّ أناب الناس بعد ، وكان أوّل من أناب أبو ساسان الأنصاري وأبو عمرة وشتيرة وكانوا سبعة فلم يكن يعرف حقّ أميرالمؤمنين عليه السلام إلّاهؤلاء السّبعة « 1 » .

ابوبكر حضرمى گويد : پيشواى پنجم ، امام باقر عليه السلام فرمود : همهء مردم مرتد شدند جز سه نفر : سلمان ، ابوذر و مقداد .

عرض كردم : عمّار ( هم مرتد شد ) ؟ !

فرمود : به شكّ و ترديد افتاد آنگاه برگشت .


( 1 ) بحار الأنوار : ج 28 ص 239 ح 26 ، عن رجال الكشي .