پرسشهاى مردم و پاسخهاى امام باقر ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٣٠

فصل سوّم : پرسشهايى پيرامون امامت و ضرورت و لزوم آن و بخشى از فضائل امامان معصوم ( عليهم السلام )

يكى از امتيازات او اين است كه هر كدام خدمتش برسيد از جلال و هيبتش نمىتوانيد در چشم او خيره شويد ، زيرا پيامبر خدا صلى الله عليه و آله و سلم نيز همين‌طور بود ، امام هم مثل اوست .

پرسيد : شيعيان خود را مىشناسد ؟

فرمود : آرى ، وقتى آنها را ببيند .

عرض كردند : ما شيعهء تو هستيم ؟

فرمود : آرى ، همه شما .

عرض كردند : علامت آن چيست ؟

فرمود : مىخواهيد اسامى خودتان ، پدران و قبيله‌هايتان را بگويم ؟

تقاضا كردند : بفرماييد .

به آنها فرمود .

گفتند : صحيح است .

فرمود : مىخواهيد بگويم مىخواستيد چه بپرسيد ؟ قصد داشتيد در مورد آيهء « مانند درختى پاك كه ريشه‌اش ثابت باشد و شاخهء آن در آسمان است ميوهء خود را هر زمان فراوان مىدهد » سؤال كنيد .

فرمود : آن درخت پاك ما هستيم ، به هر يك از شيعيان كه بخواهيم از علم خود مىدهيم .

آنگاه فرمود : قانع شديد ؟

عرض كردند : آقا ما به كمتر از اين هم قانع بوديم .

200 / 200 - وفي حديث الحلبيّ : أنّه دخل اناس على أبي جعفر عليه السلام وسألوا علامة فأخبرهم بأسمائهم وأخبرهم عمّا أرادوا يسألون عنه ، وقال : أردتم أن تسألوا عن هذه الآية من كتاب اللَّه ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا كَلِمَةً طَيِّبَةً كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ أَصْلُها ثابِتٌ وَ فَرْعُها فِي السَّماءِ * تُؤْتِي أُكُلَها كُلَّ حِينٍ بِإِذْنِ رَبِّها « 1 » .

قالوا : صدقت هذه الآية أردنا أن نسألك .

( 1 ) إبراهيم : 24 .