پرسشهاى مردم و پاسخهاى امام باقر ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٣١٢

فصل سوّم : پرسشهايى پيرامون امامت و ضرورت و لزوم آن و بخشى از فضائل امامان معصوم ( عليهم السلام )

همانا ابراهيم عليه السلام در آن سخنى كه با خدا داشت با پروردگارش شرط كرد و گفت : « پس دلهاى گروهى از مردم را متوجّه آنها ساز » .

آگاه باشيد كه ( حضرت ابراهيم عليه السلام ) نگفت : ( دلهاى ) همهء مردم ، ( بلكه گفت :

گروهى از مردم ) آنها شما و امثال شما هستيد ، خداى رحمتتان كند .

همانا مَثَل شما در ميان مردم ، مَثَل موى سفيدى است كه در بدن گاو سياهى باشد ، يا موى سياهى است كه در بدن گاو سفيدى است .

بر مردم است كه اين خانه را قصد كرده و حج نمايند ، و آن را به جهت اين كه خدا آن را بزرگ شمرده تعظيم نمايند ، و ما را هرجا باشيم ملاقات نمايند ، ما راهنمايان مردم به سوى خداوند هستيم .

187 / 187 - عن أبي بصير ، قال : قلت لأبي جعفر عليه السلام : جعلت فداك ؛ اسم سمّينا به استحلّت به الولاة دمائنا وأموالنا وعذابنا .

قال : و ما هو ؟

قال : الرافضة .

فقال أبو جعفر عليه السلام : إنّ سبعين رجلًا من عسكر فرعون رفضوا فرعون ، فأتوا موسى عليه السلام ، فلم يكن في قوم موسى أحد أشدُّ اجتهاداً وأشدُّ حبّاً لهارون منهم ، فسمّاهم قوم موسى الرافضة .

فأوحى اللَّه إلى موسى عليه السلام أن أثبت لهم هذا الإسم في التوراة ، فإنّي نحلتهم ، وذلك اسم قد نحلكموه اللَّه « 1 » .

ابوبصير گويد : حضور امام باقر عليه السلام عرض كردم : قربانت گردم ؛ به اسمى ناميده شده‌ايم كه به خاطر آن ، حاكمان خون و اموال ما را حلال و ما را شكنجه مىدهند .

حضرت فرمود : كدام نام است ؟

عرض كردم : رافضى .

امام باقر عليه السلام فرمود : همانا هفتاد نفر از لشكر فرعون ، فرعون را ترك كرده و به خدمت حضرت موسى عليه السلام آمدند ، و در ميان قوم حضرت موسى عليه السلام كسى از آنها

( 1 ) - بحار الأنوار : ج 65 ص 97 ح 3 ، عن المحاسن : ص 157 .