پرسشهاى مردم و پاسخهاى امام باقر ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٠٣
فصل سوّم : پرسشهايى پيرامون امامت و ضرورت و لزوم آن و بخشى از فضائل امامان معصوم ( عليهم السلام )
عبدالرحيم قصير گويد : از امام باقر عليه السلام پرسيدم : آيهء شريفهء « پيامبر نسبت به مؤمنان از خودشان سزاوارتر است ، و همسران او مادران آنها ( مؤمنان ) محسوب مىشوند ؛ و ( صاحبان رَحِم ) خويشاوندان نسبت به يكديگر ( از مؤمنان و مهاجران ) در آنچه خدا در كتاب خدا مقرر داشته اولى و سزاوارتر هستند » در شأن چه كسى نازل شده است ؟
حضرتش فرمود : اين آيه دربارهء اميرى ( و امامت ) نازل شده ، همانا اين آيه در مورد حسين بن على عليهما السلام و فرزندان آن حضرت جريان دارد ، پس ما به مقام پيشوايى و امامت با نسبتى كه با رسول‌خدا صلى الله عليه و آله و سلم داريم از مؤمنان و مهاجران شايسته‌تريم .
عرض كردم : آيا بر فرزندان جعفر نصيبى از امامت و رهبرى هست ؟
فرمود : نه .
راوى گويد : من از نسل عبدالمطّلب افرادى را يكىيكى شمردم ، ولى حضرت در هر مورد فرمود : نه ، اما اولاد امام حسن عليه السلام را فراموش كردم بپرسم ، پس روز ديگر به خدمتش شرفياب شدم و عرض كردم : آيا در امر امامت به فرزندان امام حسن عليه السلام نيز نصيبى هست ؟
فرمود : اى ابا عبدالرحمان ! غير از ما به هيچ كس از بستگان حضرت محمّد صلى الله عليه و آله و سلم در آن نصيبى نيست .
178 / 178 - محمّد بن أحمد ، عن محمّد بن موسى ، عن محمّد بن أسد الخزّاز ، عن محمّد بن إسماعيل ، عن عبداللَّه الخراساني مولى جعفر بن محمّد ، عن بنان الجوزي ، عن إسحاق القمي ، قال : قلت لأبي جعفر عليه السلام : جعلت فداك ؛ ما قدر الإمام ؟
قال : يسمع في بطن امّه ، فإذا وصل إلى الأرض كان على منكبه الأيمن مكتوباً :
وَ تَمَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ صِدْقاً وَ عَدْلًا لا مُبَدِّلَ لِكَلِماتِهِ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ « 1 » .
ثمّ يبعث أيضاً له عموداً من نور من تحت بطنان العرش إلى الأرض يرى فيه أعمال
( 1 ) - الأنعام : 115 .