پرسشهاى مردم و پاسخهاى امام باقر ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٣٠

فصل سوّم : پرسشهايى پيرامون امامت و ضرورت و لزوم آن و بخشى از فضائل امامان معصوم ( عليهم السلام )

القرن الّذي هو إليهم رسول وهم الأولياء وهم الرسل .

وأمّا قوله : فَإِذا جاءَ رَسُولُهُمْ قُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِ .

قال : معناه أنّ الرسل يقضون بالقسط وهم لا يظلمون كما قال اللَّه « 1 » .

بيان : لعلّه على تأويل الباطن المراد بالرسول معناه اللغويّ ليشمل الإمام أو المعنى أنّهم بمنزلة الأنبياء في الامم السالفة ، ففي كلّ قرن بهم تتمّ الحجّة ، كما ورد أنّ « علماء امّتي كأنبياء بني إسرائيل » وفسّر بهم عليهم السلام .

وأمّا تفسيره لقوله تعالى : قُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِ فهو وجه حسن لم يذكره المفسّرون . قالوا : بعد تكذيبهم رسولهم قضى اللَّه بينهم وبينه بالعدل بإنجائه وإهلاكهم .

وقيل : هو بيان لحالهم في القيامة وشهادة الرسل عليهم وعدل اللَّه فيهم .

جابر گويد : از امام باقر عليه السلام در مورد تفسير باطن اين آيه شريفه « و براى هر امّتى ، پيامبرى است ؛ چون پيامبرشان به سوى آنان بيايد ، در ميان آنها به قسط و عدالت قضاوت مىشود و آنها مورد ستم قرار نمىگيرند » پرسيدم .

حضرت فرمود : تفسير اين آيه در باطن اين است كه براى هر قرنى از اين امّت فرستاده‌اى از آل محمّد عليهم السلام است كه ( از طرف خداوند ) مأموريّت دارد براى همان قرن كه او بر آنها رسول است ، و آنها اولياء هستند و آنها فرستادگان‌اند .

و اما فرمايش خدا كه : « چون پيامبرشان به سوى آنان بيايد در ميان آنها به قسط و عدالت قضاوت مىشود » .

فرمود : معنايش اين است كه : همانا فرستادگان با قسط قضاوت مىكنند و همچنان كه خدا فرموده ، آنها ستم روا نمىدارند .

علّامهء مجلسى رحمه الله در توضيح اين حديث شريف مىگويد : شايد تأويل بر باطن شود و مراد از رسول معناى لغوى آن باشد تا شامل امام نيز بشود .

يا معنى چنين است كه : آنها به منزلهء پيامبران در امّتهاى گذشته هستند ، پس در هر قرنى به وسيلهء آنها حجّت تمام مىشود ، چنان كه روايت شده كه : « علماى امّت من مانند پيامبران بنى اسرائيل هستند » و اين حديث نيز به اهل بيت عليهم السلام تفسير

( 1 ) - بحارالأنوار : ج 24 ص 306 ح 6 ، عن تفسير العيّاشي : ج 2 ص 123 ح 23 .