پرسشهاى مردم و پاسخهاى امام باقر ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٢١٣

فصل سوّم : پرسشهايى پيرامون امامت و ضرورت و لزوم آن و بخشى از فضائل امامان معصوم ( عليهم السلام )

قال : فرفع يده فرجع البيت كما كان « 1 » .

عمر بن حنظله گويد : به امام باقر عليه السلام عرض كردم : من چنين مىپندارم كه مرا نزد شما مقام و منزلتى است ؟

حضرت فرمود : آرى .

عرض كردم : من از شما درخواستى دارم .

فرمود : درخواست تو چيست ؟

عرض كردم : اسم اعظم را به من تعليم فرماييد .

فرمود : آيا توانايى تحمّل آن را دارى ؟

عرض كردم : آرى .

فرمود : وارد اتاق شو .

راوى گويد : عمر بن حنظله وارد اتاق شد ، امام باقر عليه السلام دست مباركش را روى زمين گذاشت و اتاق را تاريكى فرا گرفت و رگهاى بدن عمر بن حنظله به لرزه افتاد ، حضرت فرمود : چه مىگويى ؟ حالا مايلى يادت بدهم ؟

گفت : نه .

راوى گويد : حضرت دست مبارك را از زمين برداشت و خانه به حالت اوّلى برگشت .

65 / 65 - أبي ، عن محمّد بن يحيى ، عن أحمد بن محمّد ، عن ابن فضّال ، عن عليّ بن عقبة ، عن عمر بن أبان ، عن عبدالحميد ، قال : قلت لأبي جعفر عليه السلام : إنّ لنا جاراً ينتهك المحارم كلّها حتّى أنّه ليدع الصّلاة فضلًا .

فقال : سبحان اللَّه ، وأعظم ذلك .

ثمّ قال : ألا اخبرك به من هو شرّ منه ؟

قلت : بلى .

قال : الناصب لنا شرّ منه .

( 1 ) - بحار الأنوار : ج 27 ص 27 ح 6 ، عن بصائر الدرجات .