پرسشهاى مردم و پاسخهاى امام باقر ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٠٢
فصل سوّم : پرسشهايى پيرامون امامت و ضرورت و لزوم آن و بخشى از فضائل امامان معصوم ( عليهم السلام )
اعطاء رايت و پرچم رسيدند ، امام باقر عليه السلام در مورد صحّت آن ، از او سؤال نمود .
عبداللَّه گفت : بدون ترديد اين روايت حق است ، ولى على عليه السلام بعد از اين كفر عارضش شد !
امام باقر عليه السلام فرمودند : به من خبر بده از محبّت و دوستى خدا نسبت به علىّ بن ابىطالب عليه السلام در روزى كه او را دوست مىداشت آيا خدا مىدانست كه او روزى اهل نهروان را خواهد كشت يا نه ؟ كه اگر بگويى : نه ، كفر ورزيدى .
عبداللَّه گفت : خدا مىدانست .
حضرت فرمود : آيا او را دوست مىداشت تا اين كه عمل به طاعت او نمايد ؟ يا عمل به معصيت او ؟
گفت : تا اين كه عمل به طاعت او نمايد .
امام باقر عليه السلام فرمودند : برخيز در حالى كه مغلوب شده‌اى .
او برخاست در حالى كه اين آيه را مىخواند : « تا اين كه رشتهء سفيد صبح از رشتهء سياه ( شب ) براى شما آشكار گردد ( اشاره به اين كه اكنون مطلب را فهميدم ) « خدا مىداند كه رسالت خود را در كجا قرار دهد » .
59 / 59 - وتكلّم بعض رؤساء الكيسانيّة مع الباقر عليه السلام في حياة محمّد بن الحنفيّة .
قال له : ويحك ما هذه الحماقة ؟ أنتم أعلم به أم نحن ؟ قد حدّثني أبي عليّ بن الحسين عليهما السلام أنّه شهد موته وغسله وكفنه والصلاة عليه وإنزاله في قبره .
فقال : شبّه على أبيك كما شبّه عيسى بن مريم على اليهود .
فقال له الباقر عليه السلام : أفنجعل هذه الحجّة قضاءً بيننا وبينك ؟
قال : نعم .
قال : أرأيت اليهود الّذين شبّه عيسى عليه السلام عليهم كانوا أولياءه أو أعداءه ؟
قال : بل كانوا أعداءه .
قال : فكان أبي عدوّ محمّد بن الحنفيّة فشبّه له ؟
قال : لا .