پرسشهاى مردم و پاسخهاى امام باقر ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ١٥٩

فصل سوّم : پرسشهايى پيرامون امامت و ضرورت و لزوم آن و بخشى از فضائل امامان معصوم ( عليهم السلام )

وأمّا قوله : وَ لا تُخافِتْ بِها فإنّه يقول : ولا تكتم ذلك عليّاً ، يقول : أعلمه ما أكرمته به .

فأمّا قوله : وَ ابْتَغِ بَيْنَ ذلِكَ سَبِيلًا يقول : تسألني أن آذن لك أن تجهر بأمر عليّ بولايته ، فاذن له بإظهار ذلك يوم غدير خمّ ، فهو قوله يومئذ : اللهمّ من كنت مولاه فعليّ مولاه ، اللهمّ وال من والاه وعاد من عاداه .

بيان : لمّا كانت الصلاة الكاملة في عليّ عليه السلام و لم يصدر كاملها إلّامنه و من أمثاله فقد ظهر عليه آثارها ، فكأنّه صار عينها ، وأيضاً لشدّة اشتراط ولايته في قبولها وعدم صحّتها بدونها ، ولكونه الداعي إليها والمعلّم لها ، فلتلك الامور قد يعبّر عنه عليه السلام بالصلاة في بطن القرآن « 1 » .

جابر گويد : از امام باقر عليه السلام از تفسير فرمايش خداى متعال كه مىفرمايد :

« نمازت را زياد بلند ، يا خيلى آهسته نخوان ؛ و در ميان آن دو ، راهى ( معتدل ) انتخاب كن » پرسيدم .

حضرت فرمود : به ولايت على عليه السلام كه همان نماز است ، و به آنچه تو را به سبب آن گرامى داشته‌ايم جهر نكن تا اين كه به تو امر نماييم ، و اين معنى فرمايش خدا است كه : « نمازت را زياد بلند نخوان » .

و امّا معنى : « و يا خيلى آهسته نخوان » مىفرمايد : اين را از على عليه السلام كتمان نكن ، و آنچه به سبب تو آن را گرامى داشته‌ايم به او ياد بده .

و معنى : « و در ميان آن دو ، راهى معتدل انتخاب كن » مىفرمايد : از من بپرس تا اجازه دهم كه امر ولايت على عليه السلام را آشكار كنى ، پس بر اين امر ، در روز غدير خم اجازه داده شد ، و اين است كلام حضرت در آن روز كه : خدايا ! هركس من مولاى او هستم على نيز مولاى اوست ، خدايا دوست دار دوستدار او را ، و دشمن بدار كسى كه او را دشمن بدارد .

علّامهء مجلسى رحمه الله در بيان اين حديث شريف مىفرمايد :

از آنجائى كه نماز كامل جز از على عليه السلام و امثال آن حضرت صادر نشده به همين جهت ، آثار آن نماز در او ظاهر شد ، گويا اين كه حضرت خود نماز است .

و همچنين به جهت شدّت اشتراط ولايت آن حضرت در قبولى نماز و عدم

( 1 ) - بحارالأنوار : ج 36 ص 106 ، عن تفسير العيّاشي : ج 2 ص 319 - 320 ح 180 .