پرسشهاى مردم و پاسخهاى امام باقر ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ١٣٨
فصل سوّم : پرسشهايى پيرامون امامت و ضرورت و لزوم آن و بخشى از فضائل امامان معصوم ( عليهم السلام )
حافظ ؛ اعمال اهل زمين را به محل سدره بالا مىبرند و حافظان كرام برره كه پايين‌تر از سدره هستند آنچه اين فرشتگان از اعمال بندگان در زمين مىآورند ، مىنويسند .
حضرت فرمود : اعمال را مىآورند تا به محل سدره مىرسانند .
حضرت فرمود : رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم نگاه كرد و شاخه‌هاى سدره را در زير عرش و پيرامون آن ديد .
حضرت مىفرمايد : براى حضرت محمّد صلى الله عليه و آله و سلم نور حضرت جبّار ، خداى متعال جلوه‌گر شد ، چون آن نور تمام وجود حضرت محمّد صلى الله عليه و آله و سلم را فرا گرفت ، چشمان حضرت خيره شد ، و اعضاى بدنش لرزيد .
حضرت مىفرمايد : خداوند متعال دل حضرت محمّد صلى الله عليه و آله و سلم را قوى و محكم كرد ، و چشم او را قوا داد تا اين كه بتواند آنچه از آيات الهى و پروردگارش هست ببيند ، و اين است فرمايش خداى متعال كه مىفرمايد : « و بار ديگر نيز او ( جبرئيل ) را ( حضرت رسول صلى الله عليه و آله و سلم ) مشاهده كرد نزد « سدرة المنتهى » كه « جنّة المأوى » در آنجا است » .
حضرت مىفرمايد : منظور موافات است ، يعنى بعد از آنى كه جبرئيل در سدره از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم جدا شد ، حضرت يك بار ديگر او را در همانجا ديد .
حضرت مىفرمايد : حضرت محمّد صلى الله عليه و آله و سلم با چشمهاى مباركش بزرگترين آيات و نشانه‌هاى پروردگارش را مشاهده نمود .
سپس امام باقر عليه السلام در توصيف سدره و برگهاى آن مىفرمايد :
همانا ضخامت سدره به اندازهء مسافت صد سال از روزهاى دنيا است ، و يك برگ آن ، تمام دنيا را مىپوشاند ، همانا براى خداى متعال فرشتگانى است كه آنها مأمور به نباتات زمين از قبيل درخت و نخل هستند ، و هيچ درخت و نخلى نيست مگر اين كه همراه آن فرشته‌اى است كه حافظ خود و بار آن است ، و اگر غير اين بود ميوه‌هاى آنها را درندگان و حشرات زمين مىخوردند .
حضرت مىفرمايد : و به همين جهت است كه حضرت رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم تخلّى را در زير درخت يا نخل باردار نهى فرموده ، چرا كه فرشتگان موكّل آن ، در آنجا حاضر هستند .