پرسشهاى مردم و پاسخهاى امام باقر ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ١٠٦

فصل دوّم : پرسشهايى پيرامون آفرينش انسان ، دين ، پيامبران و پيامبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله و سلم

گفت : آرى .

حضرت مىفرمايد : همهء مردم به طرف صحرا بيرون آمده ، و در آنجا گرد هم آمدند ، فرزند سلطان از كنار فرد فرد مردم با پدرش عبور مىكرد و پدرش مىگفت :

نگاه كن اين است ؟ مىگفت : نه ، نه .

فرزند شاه پس از ديدن گروه زيادى به يكى از آن دو برخورد كرد و با دستش اشاره كرد و گفت : يكى اين بود . پس از آن از كنار گروه زياد ديگرى عبور كرد تا اين كه رفيق او را ديد و گفت : اين هم ديگرى است .

حضرت مىفرمايد : شخص سوّم ، پيامبر و رفيق آن دو نفر گفت : من به خداى شما ايمان آوردم ، و فهميدم كه آنچه شما آورده‌ايد ، حق است .

سلطان گفت : من نيز به خداى شما ايمان آوردم ، بعد همهء مردم كشورش نيز ايمان آوردند .

87 / 87 - أبي ، عن سعد ، عن البرقيّ ، عن محمّد بن علي ، عن محمّد بن أحمد ، عن أبان بن عثمان ، عن إسماعيل الجعفي ، قال : قلت لأبي جعفر عليه السلام : إنّ المغيرة يزعم أنّ الحائض تقضي الصلاة كما تقضي الصوم .

فقال : ماله لا وفّقه اللَّه ؟ إنّ امرأة عمران قالت : رَبِّ إِنِّي نَذَرْتُ لَكَ ما فِي بَطْنِي مُحَرَّراً « 1 » والمحرّر للمسجد لا يخرج منه أبداً ، فلمّا وضعت مريم قالت : رَبِّ إِنِّي وَضَعْتُها أُنْثى . . . وَ لَيْسَ الذَّكَرُ كَالْأُنْثى « 2 » ، فلمّا وضعتها أدخلتها المسجد ، فلمّا بلغت مبلغ النساء اخرجت من المسجد ، أنّى كانت تجد أيّاماً تقضيها وهي عليها أن تكون الدهر في المسجد « 3 » .

اسماعيل جعفى گويد : به امام باقر عليه السلام عرض كردم : مغيره گمان مىكند كه زن حائض همچنان كه روزه‌اش را قضا مىكند ، نمازش را نيز بايد قضا نمايد ؟

حضرت فرمود : چه شده به او ؟ خداى موفّقش ننمايد ، همانا زن عمران گفت :

« خدايا ! آنچه در رحم دارم بر تو نذر كردم كه « محرّر » ( و آزاد براى خدمت خانهء تو )

( 1 ) - آل عمران : 35 . ( 2 ) - آل عمران : 36 . ( 3 ) - بحار الأنوار : ج 14 ص 201 ح 12 ، عن علل الشرايع .