المهدي المنتظر ( ع ) في الفكر الإسلامي ( در انتظار ققنوس ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٢٨

دو غزل از فقيه و فيلسوف عاليقدر آيت الله العظمى حاج شيخ محمد حسين اصفهانى ( مفتقر ) قدّس سرّه

شه تويى اى دوست در قلمرو دل‌ها * كشور جان‌ها تو را به زير نگين است

خسروِ عالمم به چشم نيايد * اگر تو اشارت كنى كه چاكرم اين است

بر سر بالين بيا كه آخر عمر است * رخ بنما كاين نگاه بازپسين است

هركه به روى تو ديد زلف تو ، گفتا * كفر به دين همچو شب به روز ، قرين است

نيست چو بىنور لطفِ نار جلالت * نار تو خواهم كه رشك خلد برين است

درخورم « اسرار » تنگناى جهان نيست * مرغ دلم شاهباز سدره‌نشين است

* * *

دل و جانم فداى حضرت دوست * نى ، فداى گداى حضرت دوست

چشم فتّان او بلاى دلست * دل فداى بلاى حضرت دوست

هست پاداش نيستى ، هستى * نيست شو در هواى حضرت دوست

گر فنا شد وجود ما گو شُو * باد دايم بقاى حضرت دوست

از دل و دين و هست و نيست بِرَست * هركه شد مبتلاى حضرت دوست

خلد و كوثر به جرعه‌اى به فروش * غير مگزين به جاى حضرت دوست

ديرجويان و هم حرم پويان * همه رو در سراى حضرت دوست

جمله زير لواى رحمت بين * خاصّه اهل ولاى حضرت دوست

گاه جامم به لب گهى جانم * تا چه باشد رضاى حضرت دوست

دم عيسى گرفت باد سحر * از دم جانفزاى حضرت دوست

گشت « اسرار » از سرايَتِ فيض * مرغ دستانسراى حضرت دوست

* * *

برهم زنيد ياران اين بزم بىصفا را * مجلس صفا ندارد بىيار مجلس آرا

بىشاهدى و شمعى هرگز مباد جمعى * بىلاله شور نَبوَد مرغان خوشنوا را

بىنغمه‌ى دف و چنگ مطرب به رقص نايد * وجد سماع بايد كز سر برد هوا را