المهدي المنتظر ( ع ) في الفكر الإسلامي ( در انتظار ققنوس ) ( فارسى ) — الصفحة ١٦٢
اعتراف علماى اهل سنّت به ولادت امام مهدى عليه السّلام
متقارن و زيبا ، گونه‌هايى لطيف ، بينى قلمى و باريك و بدون انحنا و داراى جمالى است كه بيننده را به شگفت مىآورد ، [ قامت او در كشيدگى و اعتدال ] به سان نهال درخت « بان » است و گويا پيشانيش ستاره‌اى است درخشان ، بر گونه‌ى راستش خالى است تو گويى ريزه مشكى است بر نقره‌ى خام ، و داراى موى سياه غير مجعدى است كه تا نرمه‌ى گوشش رسيده و ليكن آن را نپوشانيده است ؛ چشمان آدميان ، زيباتر و معتدل‌تر و مطمئن‌تر و باحياتر از او نديده است . « 1 »
اين ، نمونه‌اى از سخنان كارشناسان نسب‌شناسى درباره‌ى ولادت امام مهدى ( عجلّ الله تعالى فرجه ) بود و در ميان ايشان سنّى و زيدى در كنار اثنى عشرى قرار داشتند . بارى در ضرب‌المثل چنين آمده است : « اهل مكه به طوائف خود آگاهترند » .
اعتراف علماى اهل سنّت به ولادت امام مهدى عليه السّلام
اعتراف علماى اهل سنّت به ولادت امام مهدى عليه السّلام
عده‌ى قابل توجهى از اهل سنت اعترافات دانشمندان خود را ثبت كرده‌اند و برخى در قالب بحث‌هاى مشخص ، به استقرا اين اعتراف‌ها پرداخته‌اند . 11 اين اقرارها در طول اعصار متمادى به يكديگر متصل بوده‌اند ، به صورتى كه معترف بعدى به راحتى هم عصر با معترف پيشين مىگشته است و اين سلسله اعترافات از عصر غيبت صغرى ( 260 - 329 ) آغاز شده و تاكنون ادامه يافته است .
ما به ذكر برخى از آنها بسنده مىكنيم ( طالبان اطلاعات بيشتر مىتوانند به استقراهاى انجام شده در اين باب مراجعه كنند « 2 » ) . اسامى برخى از معترفان بدين قرار است :
1 . ابن أثير جزرى عز الدين ( م 630 هجرى ) ؛ وى در نقل حوادث سال 260 هجرى چنين مىنويسد :
در اين سال ابو محمد علوى عسكرى وفات يافت . او يكى از امامان دوازده‌گانه بر طبق
( 1 ) . حاشية الدرر البهية / محمد حيدرى سورى / صص 73 - 74 . ( 2 ) . ر . ك : الايمان الصحيح / سيد قزوينى ؛ الامام المهدى فى نهج البلاغة / مهدى فقيه ايمانى ؛ من هو الامام المهدى / تجليل تبريزى ؛ الزام الناصب / على يزدى حائرى ؛ الامام المهدى / على محمد دخيل ؛ دفاع عن الكافى / ج 1 / صص 568 - 592 اثر صاحب همين قلم كه در آن نام 128 تن از علماى اهل سنت را ذكر كرده كه به ولادت امام مهدى اعتراف كرده‌اند و بر پايه‌ى ترتيب زمانى از : ابو بكر محمد بن هارون رويانى ( متوفى : 307 هجرى ) در كتابش المسند آغاز كرده و با استاد معاصر يونس احمد سامرائى در كتابش : سامرا فى ادب القرن الثالث الهجرى آن را به پايان برده است .