پرسشهاى مردم و پاسخهاى امام كاظم ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٩١

چندى است حاجتى از خدا دارم كه از تأخير اجابتش در دلم شبهه شده

چندى است حاجتى از خدا دارم كه از تأخير اجابتش در دلم شبهه شده

چندى است حاجتى از خدا دارم كه از تأخير اجابتش در دلم شبهه شده

51 . احمد بن محمد بن ابىنصر مىگويد : به حضرت اباالحسن عليه السلام عرض كردم : قربانت گردم ، من چند سال است كه از خدا حاجتى درخواست كرده‌ام و از تأخير اجابتش در دلم شبهه آمده است ؟

فرمود : اى احمد ! مبادا شيطان بر ( دل ) تو راهى باز كند ، تا تو را نااميد نمايد . . . همانا كسى كه در اين دنيا داراى نعمت است . هر گاه از خدا چيزى درخواست كند و به او داده شود ( حرصش زياد گردد ) و جز آن را نيز بخواهد ، و در نتيجه نعمت خدا در چشم او كوچك و خوار گردد ، و از هيچ چيز سير نشود و چون نعمت فراوان شود ، مسلمان از اين راه به خطر افتد ( و اين خطر ) براى آن حقوقى است كه بر او واجب شود ، و به خاطر آن چيزى است كه بيم آن رود به واسطهء اين حقوق در فتنه و آزمايش افتد ( و در اداى آنها كوتاهى كند ) ، بگو بدانم كه اگر من به تو چيزى گفتم بدان اعتماد دارى ؟

عرض كردم : فدايت گردم ، اگر من به گفتهء شما اعتماد نكنم پس به گفتار چه كسى اعتماد كنم با اين كه شما حجت خدا بر خلق او هستيد ؟

فرمود : پس اعتماد تو به خدا بيشتر باشد ؛ زيرا خداوند به تو وعدهء اجابت داده است . آيا خداى متعال نمىفرمايد : « و هر گاه از بندگان من از تو بپرسند پس همانا من نزديكم و دعاى آن كه مرا فراخواند اجابت كنم » .

و در آيه ديگرى مىفرمايد : « از رحمت خدا نوميد نباشيد » .

در آيه ديگر مىفرمايد : « و خدا شما را به آمرزش و فضل نويد مىدهد » .

از اين رو اعتماد تو به خداى متعال بيشتر از ديگران باشد و در دل خود جز خوبى راه ندهيد ، كه شما آمرزيده شده‌ايد .