پرسشهاى مردم و پاسخهاى امام كاظم ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٩٣
در بارهء آن دو خليفه سخنى بگوى . . .
حضرت به من فرمود : اى اسحاق ! در دوزخ ، درّه‌اى است كه آن را « محيط » مىنامند . اگر شعله‌اى به طرف زمين بكشد آنچه را كه در روى زمين است ، به كام آتش فرو خواهد برد ، و به راستى كه دوزخيان از حرارت سوزان و بوى گند و كثافت آن و آنچه را خدا براى ساكنان آن درّهء آتش مقرّر كرده ، به خدا پناه مىبرند .
در آن درّه ، كوهى است كه همهء ساكنان آن درّه از حرارت و عفونت و كثافت آن كوه و آنچه كه خداوند براى ساكنان آن آماده كرده ، به خدا پناه مىبرند .
در آن كوه ، شكافى قرار دارد كه ساكنان آن كوه از حرارت و بوى گند و كثافت و آنچه كه خداوند براى ساكنان آن تهيه كرده ، به ستوه آمده و به خدا پناه‌مى برند .
در آن شكاف ، چاهى قرار دارد كه ساكنان شكافِ آن كوه از حرارت و تعفّن و بوى گند و آنچه را كه خداوند در آن جا تدارك ديده ، به خدا ، پناه مىبرند .
در آن چاه ، مار بسيار بزرگى است كه ساكنان آن چاه از پليدى و گند آن مار و زهرى كه خداوند در دندان‌هاى او براى دوزخيان قرار داده ، به خدا پناه مىبرند .
در اندرون آن مار بزرگ ، هفت صندوق است كه در آن‌ها پنج تن از امّت‌هاى پيشين و دو تن از اين امت قرار دارند .
راوى مىگويد : پرسيدم : قربانت گردم ، آن پنج نفر و آن دو تن چه كسانى هستند ؟ !