جذوات و مواقيت ( فارسى ) — الصفحة ٤٠

الجذوة الرابعة تنزّه واجب الوجود از گونه‌هاى كثرت

هو « 1 »

نيست الّا به اعتبار استناد الى « 2 »

« من لا هو إلّا هو » كه تعبير از آن به « وجهه » « 3 »

فرموده .

و ديگرى : عدم صريح سابق بر وجود به حسب متن خارج و حاقّ واقع از ممرّ حدوث دهرى ؛ و حديث شريف « كان اللّه و لم يكن معه شىء » / 51 / عبارت از سبق اين « 4 »

عدم است كه فيض مبدع حقّ - بصنع « 5 »

إبداعه و فعّالية « 6 »

إفاضته « 7 »

- مسند حكم ليسيتش را در هم نورديده « 8 »

، تقرّر و وجود « 9 »

دهرى بر جاى آن نشانيده « 10 »

است .

و امكان ذاتى در ابداعيات از براى صلاحيت فيضان و مجعوليت واقعى و قابليت قبول فيض و فعليت « 11 »

دهرى ، كافى است .

و « 12 »

كيانىّ الوجود « 13 »

، مكوّن الذات ، زمانىّ الحصول ، با اين دو عدم از جهت اين دو حدوث / 52 / به عدم ممتدّ نيز مسبوق است « 14 »

در ظرف زمان « 15 »

كه افق تقضّى و تجدّد و تبدّل و تغيّر است ؛ و اين از « 16 »

ممرّ حدوث زمانى است .

و در كيانيات ، امكان ذاتى از براى استحقاق رشح فيض ، و « 17 »

صلاحيت قبول صنع و تكوين « 18 »

كافى نيست ، بلكه از امكان استعدادى و تمام استعداد مادّه « 19 »

ناچار است .

و مرهون امكان استعدادى را جميع كمالات ممكنه در فطرت اولى حاصل نيست ، بل بسيارى از شئون « 20 »

و حالات و جهات و « 21 »

كمالات در فطرت اولى بالقوّه دارد كه به تلاحق استحقاقات و « 22 »

استعدادات متعاقبهء مكسوبه / 53 / در فطرت ثانيه

( 1 ) . پ ، ق ، م ، ن : هويت .

( 2 ) . س : استناداتى .

( 3 ) . م ، ن : بوجه .

( 4 ) . ن : - اين .

( 5 ) . ن : - بصنع .

( 6 ) . پ : فعّاليّته .

( 7 ) . ت : فعّاليّته افاضت ؛ م : افاضه .

( 8 ) . م : + و .

( 9 ) . ق : وجوب .

( 10 ) . ق : نشانده .

( 11 ) . ن : دخليت .

( 12 ) . پ ، ت : - و .

( 13 ) . م : + و .

( 14 ) . ن : مسبوقيّت .

( 15 ) . م : زمانى .

( 16 ) . س : و از اين .

( 17 ) . ن : - و .

( 18 ) . ن : نكويئى .

( 19 ) . پ : مادهء .

( 20 ) . پ ، ت : شيؤن ؛ ن ، ق : شيون .

( 21 ) . م : - و .

( 22 ) . پ ، ت ، ق : - و .