جذوات و مواقيت ( فارسى ) — الصفحة ٣٢
لمعة الجذوة « 8 » ( 8 ) . ق : الجذوة . رابطهء كواكب و افلاك با واجب الوجود
مىگيرد « 1 »
، اصحاب فنّ احكام نجوم ، به كوكب زحل « 2 »
كمودت و كدورت لون ، و برودت و يبوست مزاج ، نسبت كردهاند ؛ و به همين سبب « 3 »
، حكم كردهاند كه كواكب علويه از اوّل مفارقت شمس تا وقوف اوّل ، ترطيب بيشتر مىكنند ؛ و بعد از وقوف اوّل تا مقابلهء « 4 »
شمس - كه غايت بعد است - بيشتر تسخين مىكنند « 5 »
؛ و از مقابله تا وقوف ثانى ، تجفيف بيشتر مىكنند ؛ و از وقوف ثانى تا « 6 »
مقارنت « 7 »
مركز شمس - كه وسط زمان احتراق است - بيشتر تبريد مىكنند .
و ليكن مركز مرّيخ از مركز شمس در وقت مقارنت ، به حسب مسافت بسى دور تر مىافتد از وقت مقابله ؛ و اين را از « 8 »
مستغربات نكات علم هيئت « 9 »
مىشمرند « 10 »
؛ و سرّ آن عظم جرم فلك تدوير مرّيخ است .
و سفليّين - كه زهره و عطاردند « 11 »
- از حين مفارقت شمس تا وقوف اوّل ، ترطيب بيشتر مىكنند ؛ و از وقوف اوّل تا مقارنت « 12 »
مركز شمس - كه عين احتراق است - بيشتر تبريد مىكنند .
و قمر از اهلال تا تربيع اوّل ، احداث رطوبت ؛ و از تربيع اوّل تا تربيع ثانى ، احداث يبوست ؛ و از تربيع ثانى تا « 13 »
مقارنت « 14 »
شمس - كه اجتماع مركزين « 15 »
است - احداث برودت مىكند « 16 »
.
و على هذا السبيل : هر يك از سيّارات « 17 »
را به ازاى فلك كلّى ، نورى « 18 »
عقلى قاهر و نورى « 19 »
نفسى قدسى ؛ و به ازاى افلاك جزئيه و جرم كوكب ، انوار عقول و نفوس قدسيه و نفوس جسمانيهء منطبعه نيز هست .
( 1 ) . ن : ميكرد .
( 2 ) . س : رجل .
( 3 ) . ن : نسبت .
( 4 ) . ن : بمقابله .
( 5 ) . ن : مىكند .
( 6 ) . ن : - تا .
( 7 ) . م : مقارنه ؛ ن : مفارقت .
( 8 ) . ت ، س : - از .
( 9 ) . پ : هيئات .
( 10 ) . م : ميشمردند .
( 11 ) . ن : عطارد .
( 12 ) . ت : مفارنت .
( 13 ) . ت ، ن : - تا .
( 14 ) . م : مقارنه ؛ ن : مفارقت .
( 15 ) . پ : نيّرين ؛ ت : مركين .
( 16 ) . پ ، ق : ميكنند .
( 17 ) . ت : سيّارب .
( 18 ) . پ : نور .
( 19 ) . پ ، ق ، ن : نور .