جذوات و مواقيت ( فارسى ) — الصفحة ٢١
تتمّة الجذوة تشبيه نظام جملى و اجزاى آن به انسان و اجزايش و كتاب و كلمات و حروفش
خليفة اللّه فى الارض باشد ، و چنان باشد كه شريكنا السالف فى رئاسة « 1 »
الفلسفة الاسلامية در كتاب شفا گفته است : « كاد أن يصير ربّا انسانيا ، يكاد « 2 »
أن تحلّ عبادته بعد اللّه « 3 »
تعالى . » / 26 /
و همانا كه از ساحت عرصهء اين بيان ، به « 4 »
پيشگاه صرحهء « 5 »
تحقيق رسيده باشد ، آنچه اكارم حكماى متألّهين گفته‌اند كه كمال عالم عايد « 6 »
- يعنى عالم سلسلهء عودى - آن است كه انسان از آن حادث شود - كه نسخهء جامعهء مراتب سلسلتين بدويه « 7 »
و عوديه است باسرها - و ايجاد ساير حيوانات و نباتات « 8 »
، يا از براى انسان و انتفاعات اوست ، چنانچه قرآن كريم به آن ناطق است ؛ / 27 / يا از جهت آن است كه فاضل مادّهء خلقت انسان ، ضايع نماند « 9 »
، همچنانكه بنّاى حاذق استعمال خشبات در غرض خود مىكند ؛ و آنچه فاضل مىآيد ، ضايع نمىگذارد « 10 »
، بلكه از آن ، عصا « 11 »
و خلال و اوتاد و امثال ذلك « 12 »
مىسازد ؛ و خلقت اصبع زايده مثلا از فضل مادّهء منويّه از اين باب است .
اين چرخ كدوئيست كهن ، باده منم * مى در ته اين سبوى افتاده منم
گر خود نظر از ديدهء تحقيق كنى * كاهست « 13 »
همه جهان ، و بىجاده منم
تتمّة الجذوة تشبيه نظام جملى و اجزاى آن به انسان و اجزايش و كتاب و كلمات و حروفش
تتمّة الجذوة تشبيه نظام جملى و اجزاى آن به انسان و اجزايش و كتاب و كلمات و حروفش
انسان كبير - كه عبارت از نظام جملى عالم كلّ است - شخصى است وحدانى كه
( 1 ) . پ : اياته .
( 2 ) . الشفاء : و كاد .
( 3 ) . م : إله .
( 4 ) . پ و س : - به .
( 5 ) . س : صرجه .
( 6 ) . پ ، ت : عابد ؛ ن : - عايد .
( 7 ) . م : بدوية .
( 8 ) . ت ، س : نبات .
( 9 ) . س : نمايد .
( 10 ) . پ ، م : نمىكند .
( 11 ) . ن : عقا .
( 12 ) . م : امثال آن .
( 13 ) . پ ، ت ، س : كاهيست .