جذوات و مواقيت ( فارسى ) — الصفحة ١٨
الجذوة الثانية اسامى عالم مجرّدات و عالم جسمانيات ؛ نسبت عالم كبير با عالم صغير ؛ و حقيقت خسوف و كسوف عقلى
الجذوة الثانية اسامى عالم مجرّدات و عالم جسمانيات ؛ نسبت عالم كبير با عالم صغير ؛ و حقيقت خسوف و كسوف عقلى
الجذوة الثانية اسامى عالم مجرّدات و عالم جسمانيات ؛ نسبت عالم كبير با عالم صغير ؛ و حقيقت خسوف و كسوف عقلى
در اصطلاح اصحاب حكمت و محاورات ابناى حقيقت ، عالم مجرّدات « 1 »
را « عالم امر » و « عالم غيب » و « عالم ملكوت » و « عالم عقل » و « عالم قدس » و « عالم حمد » و « عالم تسبيح و تحميد « 2 »
» و « عالم حيات » و « عالم نور » خوانند ؛ و عالم جسمانيات را « عالم خلق » و « عالم شهادت » و « عالم ملك » و « عالم ديدان » و « عالم اوساخ » و « عالم غرور و غفلت » و « عالم موت » و « عالم ظلمات » نامند ؛ و اين اطلاقات در كتاب و سنّت و احاديث انوار علم و عصمت ، متكرّر « 3 »
الورود است .
و خميرهء جوهر ذات انسان از هر دو عالم معجون و به غرايب و « 4 »
بدايع عوالم عالمين « 5 »
مشحون آمده .
و اعاظم حكماى راسخين تارة عالم را « انسان كبير » و انسان را « عالم صغير » و تارة اخرى انسان را « عالم كبير » و عالم را « انسان صغير » ناميدهاند .
و در دايرهء « 6 »
بيان آوردهاند كه هر چه در طبقات دواير عالم كبير « 7 »
مضمّن « 8 »
است « 9 »
، مبدع « كن » « 10 »
فكان و صانع جسم و جان ، انموذجى « 11 »
از آن در فرجار « 12 »
وجود انسان ، تضمين كرده است : امّ دماغ ، و طبقات تجاويف و « 13 »
بطون دماغيه ، در ازاى طبقات كرات « 14 »
فلكيات از ممثّل و خارج مركز و تداوير و كواكب و متمّمات و مناشير ؛ و ارواح نفسانيه و قواى ادراكيه به « 15 »
ازاى ملائكهء موكّله بر طبقات و درجات افلاك ، از عقول و نفوس و اخلاط اربعه ؛ و ارواح و قواى حيوانيه و طبيعيه به جاى
( 1 ) . م : مجرد .
( 2 ) . س : - و تحميد ؛ م : تمحيد .
( 3 ) . م : متكثر .
( 4 ) . ق : - و .
( 5 ) . م : عالمى ؛ ن : عالمتين .
( 6 ) . پ ، ت : داير .
( 7 ) . ن : كبيز .
( 8 ) . پ : منضمّ .
( 9 ) . م : مضمنّست .
( 10 ) . س : كون .
( 11 ) . پ : نمودى ؛ م : انموزجى .
( 12 ) . پ : قرجار .
( 13 ) . م : - و .
( 14 ) . پ ، ت ، ق : متمّمات .
( 15 ) . ن : و .