جذوات و مواقيت ( فارسى ) — الصفحة ١١
الجذوة الأولى مراتب طولى و عرضى موجودات در جهان هستى
على الاطلاق ، بر حسب اختلاف درجهء « 1 »
قرب و بعد « 2 »
از اعلى جناب فيّاضى « 3 »
قدّوسى كه بر عرش اقصى مراتب الكمال و البهاء ، و العزّ و العلاء ، مستوى است ، عزّ مجده و جلّ ذكره .
مراتب طول سلسلهء به دو / 13 / - كه بسايط « 4 »
عينيه‌اند ، و تركّب « 5 »
ايشان همين « 6 »
در لحاظ « 7 »
عقل « 8 »
است از جنس و فصل لا غير ؛ و قابل كون و فساد ، و مرهون امكان استعدادى و حركت مادّه « 9 »
در كيفيات استعداديه « 10 »
نيستند ، بلكه مجعول جاعل حق‌ّاند ، به محض رحمت سابغه « 11 »
و عنايت « 12 »
بالغه - پنج است :
اوّل : مرتبهء عقول محضه « 13 »
كه انوار عقليهء قاهره‌اند . « 14 »
و در عرض اين مرتبهء اشرف و اتمّ و ابهى و اقدم ، « عقل نخستين » كه صادر اوّل و اسبق « 15 »
اشعّهء تنزّلات « 16 »
نور الانوار اوست و به اصطلاحى او را « عقل كلّ » گويند .
دوّم « 17 »
: مرتبهء نفوس مفارقهء فلكيه « 18 »
كه جواهر « 19 »
عاقله و انوار مدبّره‌اند .
و اين مرتبه نيز عرضى « 20 »
عريض دارد ، و اقدم و اجمل اين عرض « نفس اولى » كه متعلّق است به تدبير جرم فلك « 21 »
اقصى كه اعظم و اشرف ابدان افلاك است « 22 »
؛ و به يك اصطلاح اين جوهر مجرّد را « 23 »
- كه نفس فلك الافلاك است - « نفس كلّ » گويند .
و « عرش » را گاه بر « عقل اوّل » ، و گاه بر « نفس اولى » و گاه بر « بدن فلك الافلاك » اطلاق كنند .
و باشد كه عقل نخستين را « عرش اعظم » خوانند ، و جرم فلك اقصى را « عرش عالم اجسام » .
( 1 ) . ن : در چه .
( 2 ) . م : + است .
( 3 ) . پ : قيّام ؛ ق : قيومى ؛ م : فياض .
( 4 ) . ن : بساط .
( 5 ) . پ ، م : تركيب .
( 6 ) . ن : همان .
( 7 ) . پ : احاطهء ؛ ت : لحاظه ؛ ق : - لحاظ .
( 8 ) . ق : عقلى .
( 9 ) . س : - مادّه .
( 10 ) . م : استعدادية .
( 11 ) . پ ، ت ، س ، ق ، م ، ن : سابقه .
( 12 ) . پ : عنايات .
( 13 ) . پ : محض .
( 14 ) . م : قاهراند .
( 15 ) . س : رسق .
( 16 ) . پ : شرّلات ؛ ت ، س : تترّلات .
( 17 ) . پ ، ج ، م : دويم .
( 18 ) . م : افلاكيه .
( 19 ) . س : جوهر .
( 20 ) . ن : عرص .
( 21 ) . پ : قلك .
( 22 ) . م : - است .
( 23 ) . م : - را .