جذوات و مواقيت ( فارسى ) — الصفحة ٨

[ مقدّمهء مصنّف ]

قال ، و رعيّت جدل و « 1 »

جدال ، و ابناى حسد و عناد ، و آباى لدد « 2 »

/ 11 / و لدادند و « إن هم إلّا سفالة « 3 »

القوم و حثالة « 4 »

/ 12 / العشيرة « 5 »

» - مصون و محروس بماناد . « 6 »

تا آسمان ز حلقه بگوشانِ ما شود * كو عشوه‌اى ز ابروى همچون هلال تو

* * *

إذا رضيتْ عنّى كرامُ عشيرتى * فلا زال غُضباناً عَلَىّ لئامُها « 7 »

هر چند به سعى هر چه « 8 »

تمامتر ، « 9 »

آهنگ اين دقايق اساليب مشرب عرفان پست مرتبه و سهل المأخذ گرفته آمده است .

صد پاى « 10 »

، پست كرده‌ام آهنگ اين سخن * تا فهم آن مگر به دِماغ تو در « 11 »

شود « 12 »

و ليكن اسرار ربوبيت را حوصلهء استعدادى بغايت وسيع ، و رابطهء « 13 »

اتّصالى به عالم نور بغايت قوىّ ، ناچار است .

تو چه دانى زبان مرغان را * كه نديدى همى « 14 »

سليمان را « 15 »

و « 16 »

چون تبيان « 17 »

اين اساس قدسى مقياس را از تقدمهء « 18 »

برخى حقايق و « 19 »

مصطلحات كه مبادى اين مطلب « 20 »

بوده باشد ، محيصى « 21 »

نيست ؛ پس به جهت « تقديم ما يجب « 22 »

تمهيده » « 23 »

دوازده جذوه سمت ايراد مىپذيرد « 24 »

، بفضل من اللّه « 25 »

( 1 ) . س : - و .

( 2 ) . ج : لد .

( 3 ) . پ : سغالة ؛ ت : سفاله ؛ س : سقالة ؛ ق : ستفالة .

( 4 ) . پ : غتاله . در نسخهء « ق » اين واژه را به شكل « ختالة » هم مىتوان خواند .

( 5 ) . س : العشره ؛ ق : + اند .

( 6 ) . پ : + شعر ؛ ج : + نظم .

( 7 ) . پ : ليأمها ؛ ق ، ن : ليامها .

( 8 ) . س : هر چند .

( 9 ) . س ، م ، ن : + پرده .

( 10 ) . پ ، ت ، ن : پايه .

( 11 ) . پ : تودن .

( 12 ) . ج : - صد پاى . . . در شود ؛ ن : در رسد .

( 13 ) . ن : رابط .

( 14 ) . پ : همين ؛ ت : همه .

( 15 ) . ج : - تو چه دانى . . . سليمان را .

( 16 ) . س : - و .

( 17 ) . پ ، ت ، س : بنيان .

( 18 ) . ت : تفدمه ؛ ق : تقدّم ؛ م : تقدّمه .

( 19 ) . پ ، ت ، ق : - و .

( 20 ) . م : مطالب .

( 21 ) . پ : محيضى .

( 22 ) . م : + تقديمه و .

( 23 ) . س : + و .

( 24 ) . پ : مييذيرد و ؛ ق : + و .

( 25 ) . م : + تعالى .