جذوات و مواقيت ( فارسى ) — الصفحة ٣٢٥

3 . اشعار

3 . اشعار

3 . اشعار

الف . اشعار عربى

إذا رضيت عنّى كرام عشيرتى 8

عباراتنا شتّى و حسنك واحد 37

ب . اشعار فارسى

آب حيوانش ز منقار بلاغت مىچكد 4

آب رخ عقل نم جوى او 2

آدم از اقبال تو موجود شد 3

آن كه گذشت از تو و غيرى گزيد 3

از قلم فيض رقم كردمش 9

اى به تو مختوم ، كتاب وجود 2

اى تو در اطباق خوبى منتهى 37

اى علم ملّت و نفس رسول 2

اين چرخ كدوئيست كهن ، باده منم 21

اين خلف خاطر و نوزاد غيب 9

باقى به دوامى كه در آحاد سنين‌اش 5

بر ناقهء « لا يؤدّى إلّا » كه نشست ؟ 3

عينان عينان لم يكتبهما قلم 1

نونان نونان لم يكتبهما قلم 1

بلبل از فيض گل آموخت 7

تا آسمان ز حلقه بگوشان ما شود 8

تا كه شده كنيت تو « بو تراب » 3

تو چه دانى زبان مرغان را 8

تو درّ عدن بين كه چون سفته شد 182

جايى كه سرو بوستان 7

چون فلك از خامهء كوكب‌نگار 9

خازن سبحانى تنزيل وحى 3

ختم رسل ، سيّد انس و پرى 2

داغ تو برتر از جبين من است 2

داغ كش ناقهء تو مشك ناب 3

در بشر ، روپوش گشتست آفتاب 36